D02

Dames onder 20-2

Donderdag de 1e Rayonkampioen: MU20-2

Foto’s van de wedstrijd van Wim Kulk HIER. Forwodians was een maatje te klein of De Wit-Grasshoppers een maatje te groot. Na een ruststand van 43 – 27 werd de eindstreep in alleszeggende cijfers behaald: 72 – 54.
Gefeliciteerd.

By | mei 9th, 2014|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Fotoverslag Dames onder 20-2

Door de huisfotograaf Wim Kulk zijn foto’s gemaakt van de wedstrijd van Dames onder 20-2 tegen Hoofddorp (klik voor verslag) , eindstand 49-84. Deze dames onder leiding van Anne-Marie Mehciz-Nijgh en Miranda Harteveld spelen in de InterRayonale competitie D0/D2 (onder 20 en onder 22). Helaas nog niet met echt winnende cijfers, maar met hardwerken kan je ook veel leren, al is een keer winnen natuurlijk ook wel lekker!

Alle foto’s HIER

By | november 11th, 2013|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Du20-2 doet wat het moet doen

Het is dan echt zo ver… Vrijdag 27 april werd de laatste wedstrijd van dit seizoen gespeeld. Tevens de derde wedstrijd deze week. Even de situatie omschrijven: vrijdagvond 9 uur in Bunschoten. Iemand jaloers? Om het nog leuker te maken: de kampioenswedstrijd van Shooters. Nog steeds mensen die jaloers zijn? (more…)

By | april 30th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|2 Comments

Du20-2 geeft het weg

Dit keer geen heel boekwerk, maar kort maar krachtig verhaal.
Woensdag 25 april moesten we spelen tegen The Jump in Noordwijkerhout en voor de oplettende lezer, inderdaad afgelopen zaterdag hebben we ook tegen The Jump gespeeld. Het houdt ons lekker van de straat zullen we maar zeggen. (more…)

By | april 25th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Du20-2 stunt lichtelijk

Dit was een week waarin we elkaar veel hebben gezien. Dinsdag gezellig een drankje gedaan en doeg gezegd tegen Kelli die weer is vertrokken naar haar eigen landje. Het was een leerzame avond waarin Julia ons heeft uitgelegd dat een week uit minder dan zeven dagen bestaat. Universitaire- opleiding deed je toch? Grapje! (more…)

By | april 22nd, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|3 Comments

Du20-2 als voorprogramma

Na drie weken rust moesten we vrijdag de dertiende weer een wedstrijd spelen. De datum voorspelt niet veel goeds. De geluksvogel deze dag was BC Shooters, want deze mazzelaars mochten om half 9 op vrijdagavond een wedstrijd spelen. Even voor de duidelijkheid, zij komen uit Bunschoten (ahh maar een uurtje rijden). (more…)

By | april 16th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Du20-2 is aanwezig

We mochten zaterdag 24 maart weer gezellig op pad en gezellig dat was het. Woensdag hebben we bijzonder geconcentreerd en gefocust getraind. Dat is ook wel eens anders geweest. (more…)

By | maart 28th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|1 Comment

Du20-2 maakt het leuk

Even vooraf… Excuses voor het zoooo laat publiceren van dit verslag. Uw verslaggeefster had tijd nodig om moed te verzamelen om te beginnen, dus vandaar… Slecht excuus, maar je moet toch wat zeggen, hè ;). (more…)

By | maart 14th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|3 Comments

Du20-2 wint dankzij magisch duo

La coachNa een maand geen wedstrijden hebben gespeeld is het weer tijd voor een ‘stukkie’ op de site. Het was een maand waarin veel gebeurd is. (more…)

By | maart 4th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|3 Comments

Du20-2 plays like a boss

Zaterdag 4 februari om een uurtje of half 10 ging de wekker bij velen van ons (bij sommigen pas om 11 uur), want om 12:00 moesten we spelen tegen Argon uit Mijdrecht. Veel te vroeg natuurlijk en in de kleedkamer waren we dan ook lekker rustig. (more…)

By | februari 5th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|1 Comment

Du20-2 heeft het leuk

Du20-2Het was weer zaterdag dus we mochten weer met elkaar gaan strijden. Woensdag hadden we best goed getraind met z’n allen, maarja dat moest ook wel want we konden beschikken over 3 vrouwen uit Dames 1 die zo af en toe wat zeiden. Hoop geleerd, maar natuurlijk ook weer een hoop gelachen. (more…)

By | januari 29th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|3 Comments

Du20-2 trekt de lijn niet door

Du20-2Na de zeer goede wedstrijd van vorige week tegen Mu18-2 was het nu zaak om dit door te trekken naar de wedstrijd tegen Rowic. Gezien de uitslagen zou het een moeilijke pot worden, maar je weet nooit hoe het kan gaan lopen. La coach mocht weer haar favoriete bezigheid uitvoeren: het zoeken naar een invalcoach. Vrijdagavond was het dan toch gelukt in de vorm van Piet Hein Kanbier ook wel coach Kanbier genoemd .
Eerst moesten we donderdag nog trainen in de Boors. En oh oh oh wat waren wij fit! Ju12-1 die naast ons trainde, liep ons er vierkant uit. Laten we het er maar ophouden dat dit niet onze beste training ooit is geweest tot grot ongenoegen van la coach. Natuurlijk lag dit niet aan onszelf maar aan de Boors, want het was zo benauwd (aldus de meiden). (more…)

By | januari 24th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|2 Comments

Du20-2 moet aan de bak tegen de gezusters

We mogen weer! De vakantie zat erop dus er moest weer gebasketbald worden in huize Cleijn Duin. Een speciale wedstrijd nog wel, want de tegenstander was Grasshoppers Mu18-2. Oh wat hadden wij vertrouwen in de wedstrijd (not). Ergens in de donkere dagen van december hebben we nog een oefenpotje tegen elkaar gespeeld en Mu18-2 was toen beduidend beter (wij speelden toen ook wel heel dramatisch). Het mocht de pret niet drukken, want nieuwe ronde nieuwe kansen.
De tweede helft van het seizoen zal aardig aanpoten worden voor ons gezien de poule. Ook mogen we weer heel Nederland door met dit zooitje (ik bedoel natuurlijk team). (more…)

By | januari 15th, 2012|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Du20-2 gaat een dagje uit

Soms begint deze reporter wel eens aan een verslag met de gedachte: ‘’Waar moet ik het nu weer over hebben?’’ maar geen zorgen mensen. Uw verslaggeefster ter plaatse zat zaterdag 17 december namelijk in de juiste auto. Meer informatie hierover komt later in dit stuk naar voren.
Eerst even iets anders… Dinsdag 13 december ging er een schok door heel Nederland en dit zal u waarschijnlijk niet zijn ontgaan. In de loop van de dag stond de wereld even stil en dit alles had te maken met een foto op Facebook. (more…)

By | december 20th, 2011|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Du20-2 wil graag mee naar Rome of Parijs

LuisterenWaar heb ik zin in… een ik- maak- Julia- af- verslag of een ik- doe- een- keer- lief- verslag. De keuze was al snel gemaakt: dat eerste!! Dat zal waarschijnlijk niemand verbazen.
Voor de verandering hadden we een thuiswedstrijd op een vrijdag. Heeft zo zijn voordelen, heeft zo zijn nadelen. Voordeel: we hebben een coach ( JD te A/L/K), nadeel: het is vrijdag. Dat voordeel werd meteen een nadeel, want onze coach kon niet coachen met dank aan onze ex-held. Waarom een weekendje Parijs plannen als wij moeten spelen, meneer? Met de kerst lekker weg is volgens mij veel romantischer, maar ik zal me er verder niet mee bemoeien (doe ik al).
Een vervangende coach was dit keer snel geregeld. Naast de tien andere teams die ze coacht of waar ze zelf inspeelt stond Du20-2 nog niet op haar CV. Over wie heb ik het… nou dat kan er maar één zijn.. inderdaad Anita!! Wiehoe! Heeft zo zijn voordelen, heeft zo zijn nadelen. Voordeel: we hebben een coach, nadeel: het is Anita. Grapje hoor! We waren zeer blij met je, maar de coach is altijd de pispaal in de verslagen dus sorry.

Op Facebook stond een reactie van de heer PSvD waar ik even op wil inhaken. Samenvattend stond er dat wij nooit luisteren naar Julia. Laat ik het dan even duidelijk uitleggen: wij luisteren altijd naar onze coach. Om iemand uit te testen voeren we het niet uit, maar luisteren doen we altijd. Zo dat moest toch even gezegd worden.
Weer verder met vrijdagavond. Druk is er gezocht naar een bankspeelster en het is weer gelukt mensen en weer iemand anders. Dat maakt overigens niets uit, want hoe meer ziel hoe meer vreugd. Ik presenteer u: Rianne Kraaijenoord. Dat hebben we goed voor elkaar dacht ik zo. Wel één ingewikkeld puntje… we hadden nu dus een team met: 2x Leonie, 2x Esther en 2x Rianne. Jullie maken het de Razende Reporter niet echt makkelijk, kunnen jullie overigens niets aandoen. Maar bedankt ouders!
Vooraf wisten we dat we begonnen aan een kansloze missie. De vorige keer is tegen de Shooters verloren met 70 punten… meer informatie overbodig.

De wedstrijd! Het was dus aan Anita (het verschil tussen Juul en Aniet is een paar decibel) om ons op te peppen en dat lukte haar briljant met haar psychologisch praatje. En weetje, ze had nog gelijk ook. Met de koppies omhoog liepen we het veld in. Wat ook ontzettend helpt voor onze motivatie zijn de geluiden van de tegenpartij. Ze hadden er alle vertrouwen in dat ze wel ‘even’ de honderd gingen halen. Hihi wat slim om dat te zeggen! Voor ons een reden om te knokken voor elke bal. Vooral blijven doen zou ik zo zeggen.
Startende vijf: Rianne B., Leonie R., Lieke, Leonie B. en Petra. Het begin was even aftasten, maar deze vijf stonden er wel. We stonden goed te bikkelen in de verdediging en konden heel wat ballen inside tegenhouden. Het was onmiddellijk duidelijk wat voor soort wedstrijd dit zou worden. Julia had het van te voren voorspeld en het klopte, er werd erg fysiek gespeeld. In de 4de minuut nam Anita een time-out om wat dingetjes duidelijk te maken. Ze was tevreden met de verdediging, maar in de aanval liep het nog niet. We maakten onze acties niet en namen alleen maar schoten. De achterstand was maar 5 puntjes, geen vuiltje aan de lucht dus. Na de time-out maakte Esther B. de eerste score aan onze zijde. Nadat Esther M. een paar weken uit de routine was door haar enkel blessure (door dat rare idee om te gaan basketballen om een veldje, weet je nog wel) kon ze deze wedstrijd weer meespelen. Als het aan Esther lag al veel eerder, maar gelukkig zijn er bij de Grasshoppers ook verstandige mensen die haar tegenhouden. Ons kneusje (sorry Es) liet meteen zien waarom zij zo belangrijk is in het team en maakte haar punten. Woensdag is er weer een briljant spelletje uitgelegd, maar dan ook echt een briljant spelletje. Natuurlijk werd het spelletje even uitgeprobeerd en hij lukte ook nog eens. De lijnen werden goed gelopen alleen tussen de ontvanger en passer (toevallig familie van elkaar) liep er iets mis. De centers maken een rare move tijdens dit spelletje en Anita snapte maar niet dat hun zo raar deden. Aniet, dat was het doel van dit spelletje :P. De stand klinkt dramatischer dan dat het in werkelijkheid was. Stand: 6-15
We konden weer even op adem komen. Shooters was inmiddels overgestapt op de hatelijke press. Na een paar aanwijzingen van Anita moesten we hier uit zien te komen. Natuurlijk ging dit niet perfect, maar ach… De Shooters had een paar keer makkelijk gescoord en er werd dus ook gevlucht in een time-out. Anita had een slim plan bedacht om ervoor te zorgen dat we minder punten tegen zouden krijgen. We stapten over op een zoneverdediging. Nog nooit op getraind en een paar meiden ook nog nooit meegespeeld, toch gokten we erop. Na een uitleg was het voor iedereen duidelijk wat er gedaan moest worden. Vanaf moment één stonden we er in de verdediging. Hihi ze kwamen er niet meer door. Ondertussen liepen wij onze fastbreaks goed en konden we snel spelen. Iedereen sprintten heen en weer om op tijd terug te zijn. Bij een stand van 14-23 vluchtte Shooters in een time-out, want het ging bij ons opeens wel ernstig goed. Coach de Jager was dan ook vol trots. Rianne K. pakten heel wat ballen uit de lucht en maakte haar bal onder het bord af. Het zag er allemaal zo makkelijk uit bij mevrouw, maar je moet er toch staan. Stand: 17-26 en periode: 11- 11(!!)

Met een zeer goed gevoel gingen we de rust in. 9 punten achterstand mensen! Alles was nog mogelijk. Nadat we allemaal onze harten hadden gelucht bij onze ouders over de fouten konden we weer met frisse moed aan de slag.
Beetje jammer was wel dat Anita natuurlijk weer (zoals we gewend zijn :P) te laat kwam om nog een preek te houden. Het wijntje was te lekker in de kantine. Nadat ze toch nog wat kon lallen, mochten we het veld weer in.

Zeker te weten dat we door gingen met de zoneverdediging. Wel begonnen we aardig wat moeite te krijgen met de press. We wilden te veel dribbelen. Zo’n pressbreaker is ervoor gemaakt om veel te passen en dat weten we heus wel, maar het ook echt doen is een stapje te veel voor ons. Tja, veel sprintvermogen bij de tegenstanders en slechte acties van ons betekent veel punten tegen. Toch was er in de aanval echt een schitterend pass van Lieke waaruit Rianne B. kon scoren. In de verdediging was Rianne B. ontzettend aan het rennen om alle ballen tegen te houden. Heerlijk zo’n bikkel in het veld. Maar toch liep de achterstand aardig op. Vanaf de kant werd er dan ook gegild dat we onszelf boos moesten maken. Dit hoef je tegen sommige geen twee keer te zeggen, want die vinden dit maar een al te goed excuus. Anderen hebben er wat meer moeite mee en spelen soms nog zonder beleving. Gelukkig was daar Leonie R. die ervoor zorgde dat iedereen wel fel ging spelen. Mevrouw de Ruijter stond namelijk maar net op tijd stil voor een screen. Ondanks dat ze vrijwel stilstond gaf ze de tegenpartij toch een gruwelijke beuk mee. Het leukste was het gezicht van Leonie die er best van schrok. En dan hebben we nog die andere Leonie. Ik weet niet wat er in die muffins zaten die ze voor de wedstrijd heeft gegeten, maar mevrouw zette haar verstand op nul en knalde er een drietje in. Heerlijk! Nouja dat waren geloof ik wel de hoogtepunten deze periode. Stand: 22-48
Mevrouw de coach was niet tevreden over onze rebound en outboxskills, maar we zijn inmiddels wel gewend dat we daar kritiek op krijgen. Een dag uitgeboxt is een dag niet geleefd (en ja deze zin klopt echt). Gelukkig sprong Kraaijenoord nog een paar keer naar die bal, want de rest van de meiden vertikten het. Verder valt er weinig te melden over deze periode, behalve dat het spel van beide kanten nou niet bepaald sportiever werd. Oh wacht… nu vergeet ik bijna het grappigste van de hele wedstrijd. Lieke moest even haar frustraties eruit gooien en gromde toen ze op de grond lag naar de tegenstander. Deze gromde vervolgens terug. Mensen, mensen wat hebben wij gelachen op de bank. Lieke kon er zelf ook erg om lachen. Eindstand: 28-60

Het is begrijpelijk als mensen denken dat deze uitslag slecht is, maar we mogen best wel trots zijn op onze eerste helft. Natuurlijk zijn er genoeg dingen die veeeeel beter moeten, maar toch hebben we het goed gedaan als team.
Anita en Rianne bedankt voor het helpen van dit Dreamteam (wijnteam).
Ik hoor de wat oudere lezers hardop denken: ‘’Waar slaat die titel op?!’’. Luister naar het nummer: Ik neem je mee – Gers Pardoel, en alles wordt duidelijk.

Scores
Leonie R. 2 punten, Esther M. 2 punten, Rianne B. 4 punten, Esther B. 9 punten, Rianne K. 2 punten, Lieke 4 punten, Leonie B. 3 punten en Petra 2 puntjes

Vrije worpen… 5 uit 8 (best redelijk)

By | december 11th, 2011|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|5 Comments

Du20-2 maakt het zichzelf moeilijk

Onze geweldige / super / lieve / spontane / lachende / vrolijke / af-en-toe-zeurende / goede / behulpzame / Leidse / strenge / accentloze / aanwezige / Arnhemse / helpende / luisterende / beste / verliefde coach vindt dat ze te negatief in de verslagen voorkomt. Maar ja… er moet toch iemand de pispaal zijn en ik kan geen speelster kiezen, want dat is slecht voor het groepsgevoel. De keuze is dan dus al snel gemaakt. Desondanks zal ik een soort van proberen om lief te zijn, maar ik beloof niks (met andere woorden: vetrouw er maar niet op).
Esther M. mocht deze week nog steeds niet meespelen en trainen. We hopen dus ook ernstig dat ze er over 2 weken wel bij zal zijn, want we missen haar behoorlijk. (more…)

By | november 27th, 2011|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Du20-2 zoals we ze kennen

'liggen'Er waren eens 7 expubers die het leven van hun coach zuur maakten. Zaterdag 19 november hadden deze kinders een wedstrijd in Nijkerk die gewonnen moest worden. Voor het gemak had één van die schatten een gekneusde (in ieder geval een donkerblauwe voet) enkel en had de coach zelf een wedstrijd. Maar gelukkig hebben we daar dan altijd nog Jacobien Hoek die zonder lang na te denken ja zegt. Uiteindelijk kwam alles dan toch weer goed en zou de wedstrijd worden geleid door coach De Mol en 9de bankspeelsters Jacobien. Dit stukkie wordt echt een tranentrekker.

Wiehoe vooraf was 1 ding duidelijk: er moest echt echt echt gewonnen worden. Ook dit keer hadden we het bussie weer tot onze beschikking. Dj B (Barnhoorn/Barnie)werd ingezet als chauffeur en kunt u inhuren voor alle feesten en partijen, maar onze uitwedstrijden gaan voor. Je zou maar met 8 gillende meiden in een bus zitten, dan heb je het niet makkelijk. Gelukkig zijn we allemaal best lief voor Dj B.
Iemand (ik noem geen naam) kwam met het geniale plan om Julia te bellen en op de speaker te zetten. Zo gezegd, zo gedaan. Er werd gebeld en ook nog opgenomen. Waarschijnlijk hadden we la coach wakker gemaakt uit haar powernap (zo klonk het in ieder geval) en veel zinnige dingen kwamen er niet uit. Op de vraag waar we op moesten letten was het antwoord: ‘Staat allemaal in de mail’. Oh… oké. Het was in ieder geval reuze gezellig met z’n allen.
Na dik een uur rijden kwamen we dan toch in Nijkerk aan. Eens maar nooit meer (grapje). Aan het eind van elke straat stond er weer een rood hek door wegwerkzaamheden. Misschien klinkt het overdreven, maar geloof me het was echt zo! Het was echt onmogelijk om bij de sporthal te komen. Gelukkig vroeg Dj B de weg (aan de leukste jongen van heel Nijkerk) en zijn we er toch gekomen.
Dus ‘snel’ omkleden en inlopen. Beide dingen gebeurden niet. De gezelligheid duurde voort. Alle Julia- quotes kwamen voorbij. Voorbeeld: het licht moest uit bij de tegenstander. Lieke reageert hier zonder aarzelen op door het licht van de kleedkamer uit te doen. En Jacobien had ook een geweldige vraag: ‘Wie is Julia dan?’. Je snapt natuurlijk dat ze na deze vraag nooit meer gevraagd zal worden om te banken (grapje hoor, daar ga ik niet over).

Coach De Mol hield een peptalk na dramatisch inlopen. We moesten gaan beginnen met half court verdedigen en vooral de rebound pakken. We hadden duidelijk meer lengte en hier moest van geprofiteerd worden. Startende vijf: Leonie R., Esther, Lieke, Rianne en Petra. Het tempo lag… tja hoe moet je dat nou netjes zeggen… laag. Heel erg laag zelfs. Keer op keer kregen we kansen onder het bord, maar we maakten onze ballen maar niet af. Lieke lukte het voor het eerst in de 3de minuut. Hoppa we hebben een voorsprong. Vervolgens liep het iets makkelijker. Met de nadruk op iets. Sparta misten veel schoten en kwam er inside niet doorheen. Nadat ook Leonie R. duidelijk had gemaakt wat haar specialiteit was, stonden we 0-5 voor. We kregen alle ruimte om te schieten en dat zag Leonie B. ook. Ze nam een schot achter de driepunterlijn en schoot zoals we gewend zijn de bal erin. Nou mooi zou je denken, maar helaas helaas. Één scheidsrechter (die erbij stond) gaf aan dat het een driepunter was en de andere zei dat het een tweepunter was. Deze man hield stellig vol dat het een tweepunter was en er was geen discussie mogelijk. Na een paar vuile opmerkingen vanaf de bank en een vuile blik van de scheidsrechter, probeerden we het naast ons neer te leggen. Als je ons een beetje kent weet je dat we het niet hier bij laten. Verdere details laat ik maar even achtervegen. In de 6de minuut vluchtte Sparta in een time-out en mevrouw De Mol greep deze kans aan om ons te laten pressen. We zagen dat die meiden niet goed onder druk konden dribbelen (dat snap ik, wij kijken altijd zo vijandig) dus hier moesten we gebruik van gaan maken. We deden eens gek en gingen pressen en warempel… het werkte! De ene na de andere vrije lay-up werd erin gegooid. Voor de rest gebeurde er niet veel behalve dat wij uitliepen. Stand: 3-15
Natuurlijk waren er nog genoeg punten die beter konden. Zullen we het nog een keer over uitboxen hebben of denken jullie inmiddels: ‘dit weten wij nu wel’? Jacobien kreeg het vertrouwen (:P) van ons om haar speelminuten te pakken (eigenlijk zijn we best lief). Meteen bleek dat mevrouw scherp was vanavond. Zo kon ze makkelijk 2 lay-uppie achter elkaar scoren. Zo zien we het graag! De enige die nog aan het pressen was, was Rianne. De rest had geen zin meer om te pressen (ssssst dit blijft onder ons) en bleef lekker op de middellijn staan. Desondanks pakte Rian heel wat steals in haar uppie in de press. Zo’n press in gewoon onzin. Laat Rian het maar gewoon doen, want haar lukt het toch in haar eentje. Bij Sparta speelde één meisje (#11) die het verdories goed kon. Die andere meiden hadden ook elk hun kwaliteiten, maar dit meisje was echt goed en moeilijk te verdedigen. Hier moest dus wat op bedacht worden… wordt vervolgd. Periodestand: 6-18 en ruststand: 9-33

In de rust deden we wat de naam al zegt… we pakten onze rust en deden makkies an. Voor het beeld gingen we maar inlopen, maar echt spectaculair was het niet. Misschien een idee om vanaf nu gewoon normaal en goed te gaan inlopen. Ik denk dat we dan onze coach een groot plezier doen… denk ik hoor. De scheidsrechter (die we zo vuil aankeken) kwam naar ons toe met de vraag of we het goed vonden dat de pauze iets korter duurde. NATUURLIJK!!!!!! We wilden graag op tijd klaar zijn om nog een stukje van de wedstrijd van Dames 1 te kunnen zien. Elke minuut was dus mooi meegenomen.

We hadden een ruime voorsprong gepakt en wilden er een leuke wedstrijd van maken. Tot nu toe was dat gelukt, dus het was zaak om dit vast te houden. Door die voorsprong wisten en dachten we dat we er al waren. Hierdoor kon Sparta (met name #11) veel te veel punten pakken in de eerste minuten. Coach De Mol nam dus maar snel een time-out. In de helpside moest er veeeeeel sneller worden toe gestapt naar de bal. Nu konden ze te makkelijk lay-ups lopen. En dan nog veel belangrijker… hoe stoppen we #11?? Nou het antwoord was heel simpel: we gaan haar beter verdedigen en elkaar beter helpen of we beuken haar eruit. Persoonlijk was ik voor dat laatste, maar helaas zijn de andere meiden wat sportiever. Na de time-out begonnen we goed met 2 drietjes in 1 minuut door Lieke en ondergetekende. Hoppa zo doet de Grasshoppers dat! Coach De Mol ook weer tevreden (je moet haar niet kwaad maken). Ook Leonie B. bleef schieten uit onmogelijke posities en ook deze gingen er weer in. in de aanval liep het nog wel redelijk, maar in de verdediging bleef het wankel. Gelukkig had Rianne #11 goed in de greep waardoor zij niet meer zo makkelijk inside kon gaan. Stand: 27-51
In de laatste periode moesten we niets meer uithanden geven en blijven knallen. Nog steeds lag het tempo erg laag… in de aanval stonden te lang stil ondanks dat we bevelen hadden gekregen om te bewegen. En dan nu… het hoogtepunt van de wedstrijd!!!! Leonie R. kreeg twee vrije worpen. Haar laatste vrije worp ging erin zonder bord en zonder ring. Precies uit het boekje. Dit punt werd gevierd door ons allemaal alsof dit het winnende punt was. Zoooo blij waren we, gewoon een kippenvelmoment :P. Dit leidde tevens tot verbaasde gezichten bij de meiden van Sparta die niet snapten dat we zo blij waren na een vrije worp. Ach ja… die rare Kattukkers. Esther B. kon niet achter blijven met haar punten en gooide de laatste paar minuten keurig haar ballen erin met behulp van haar heerlijke moves. Onze Liek had weer een rare opmerking door midden in een aanval bloedserieus te vragen welke periode dit nou eigenlijk was. Ach, zonder haar zou het een stuk saaier zijn. Het einde van de wedstrijd was niet iets om naar huis te schrijven, maar desondanks hebben we verdient gewonnen en het gaat allemaal om het resultaat. Eindstand: 41-65

Nadat het laatste fluitsignaal was geklonken en we onze enige supporter hadden bedankt, keken we snel naar de klok om te constateren dat het pas kwart over 8 was. Als Julia nou lekker vaak op de grond zou gaan liggen (dit hadden we immers woensdag afgesproken) en de scheidsrechters lekker vaak zouden fluiten, zouden we nog een stuk van Dames 1 kunnen zien. Snel omkleden dus!! Opeens bleken we dit wel te kunnen…
In de bus was het nog gezelliger dan de heenreis. Hoogtepunt: het meeschreeuwen met Someone like you van Adele. Dj B kon het niet meer aanhoren en wilde het liefst uitstappen, zo goed werd het gezongen door ons alles. Rianne heeft hier volgens mij een filmpje van gemaakt, maar ik geloof niet dat de rest van de wereld op onze talenten zit te wachten.
In Cleijn Duin aangekomen bleek dat Julia het ‘liggen’ iets te letterlijk had genomen en ook toen wij er al waren ging mevrouw nog een paar keer op de grond liggen. Het is hartstikke lief hoor Juul, maar het was overbodig want we waren er al (grapje).

Scores
Leonie R. 7 punten, Esther 11 punten, Rianne te veel steals, Leonie B. 6 punten, Lieke 16 punten (1×3), Jacobien 10 punten en Petra 15 punten (1×3)

Vrije worpen… 5/10

By | november 22nd, 2011|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|3 Comments

Du20-2 speelt samen met engeltjes

De drie engeltjesNachten hebben we niet kunnen slapen door de spanning. Zou hij komen en wie zouden er meekomen. En nog belangrijker wat neemt hij mee. Om 12:00 konden we gelukkig zien dat alles goed kwam. Sint was weer in het land en de Pieten waren gelukkig ook meegekomen ondanks alle onzekerheden. Blijft nog steeds leuk.
Zaterdag 12 november (de dag na de bruiloft van Jan Smit) om 20:00 zou het spektakel beginnen: Grasshoppers vs Crackerjacks. (more…)

By | november 14th, 2011|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

DU20-2 knalt (in de kleedkamer)

Dus...Het is vorige week stil geweest, maar geen zorgen mensen DU20-2 komt weer met een verslag. Na een weekje ‘’rust’’, nu weer ‘’vol’’ aan de bak. We hadden dus 2 weken de tijd om ons te focussen op deze game. Moet te doen zijn.
We herleefden weer oude tijden deze week. Vorige week woensdag hebben we heel braaf Julia duidelijk gemaakt dat er die week daarop dankdag was en dat er daarom geen training in Cleijn Duin was. (more…)

By | november 7th, 2011|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|0 Comments

Du20-2 blijft vechten

'coachen'Dromend over onze eigen ‘’Randell van der Lee-momentje’’ gingen we vrijdagavond op pad naar Noordwijkerhout. Allemaal goed uitgerust na een bewogen weekje op één iemand na die last had van een fagot (verdere informatie overbodig). Dinsdag keihard getraind (ik voel het nog) en daarna la coach keihard aangemoedigd (ook dat voel ik nog).
Liekiepiekie kon niet meedoen, want die was een paar dagen weg met de familie. Meteen was er een Beukbus minder nodig om de supporters van Liek mee te nemen (altijd reuze gezellig :D). Zonder tandenborstel en zonder ons ging mevrouw naar het hoge Noorden (Assen). (more…)

By | oktober 22nd, 2011|Categories: D02, Wedstrijdverslagen|3 Comments
Load More Posts