28 november traden we aan tegen de meiden van Hurricanes uit Spijkenisse. Huh, 28 november was toch op een woensdag? Inderdaad we moesten op een woensdagavond spelen in Spijkenisse om 20:00. En blij dat we daar mee waren…
Iedereen had er een werk- of schooldag op zitten en was al aardig gesloopt. Desondanks moest er om 18:00 verzameld worden bij Cleijn Duin. Één auto vertrok eerder om onze malariamug/brilsmurf/coach en Charlotte op te halen in Leiden. We vertrokken ruim op tijd, omdat onze coach anders in de stress zit en mochten we in de file komen te staan… Gelukkig stonden er geen files en konden we zo in één rechte lijn richting Spijkenisse. Met uitzondering van weer een andere auto, omdat Esther opgehaald moest worden in Delft. Ondertussen kwam Lieke met het geniale idee om met het teamuitje naar de Makro te gaan. Het niveau was weer aardig hoog!
Je kon niet spreken over een goede voorbereiding, omdat de laatste training twee weken geleden is geweest (vorige week speelden we namelijk op vrijdag). Op een vrijdag trainen heeft dus wat nadelen. Maar wij laten ons niet kennen. Toch?

Voordat we zouden gaan inlopen moesten we nog even op de foto. En dit moest echt voor het inlopen, want anders hadden we een rood hoofd. De vader van Leonie de Ruijter (nog bedankt!!) werd er in alle haast bij geroepen en moest wat plaatjes schieten. Julia zag de klok wegtikken en wilde erg graag dat we snel zouden gaan inlopen. En dit doen we dan natuurlijk ook. De aanval werd nog besproken en het legioen was klaar om te knallen. Startende vijf: Lieke, Manon, Leonie R., Esther en Petra. Aanval van Hurricanes en wij werden meteen teruggefloten voor een fout. 1-0 is geen lekker begin. Esther zette het spelletje 1 op en de intentie was er om het goed uit te voeren, maar… ‘’Oh nee, ze staan zone.’’ Weg gameplan. Meteen werd er een time-out genomen en werd onze zone-aanval besproken. Hier hebben we vaak genoeg op getraind, maar bij sommigen uit het team blijft het niet hangen. We speelden niet goed en Julia zette daarom maar een ijshockeywissel in. ‘’Hee, wij staan nu ook in de zone.’’ Vandaar dus ook die wissel. Hurricanes kwam er toch makkelijk door heen en wij hadden minder geluk. Behalve dan Charlotte die ongelooflijk veel mazzel had bij haar score, maar geluk moet je afdingen hè. Leonie B. werkte zich te pletter in de verdediging, maar moest soms het klusje in haar eentje klaren. Stand: 19-11
Julia was alles behalve tevreden en dit liet ze dan ook goed blijken. Aan ons de taak om er iets aan te doen, want een sacherijnige coach is het laatste wat je wil. Liza scoorde daarom maar meteen en ook Gerlinde kreeg het op haar heupen met een drietje. Bammer de bam bam. Het verschil was nu nog maar zes puntjes. Máán-non deed vervolgens ook nog wat terug, maar daarna was de koek weer op. Nog één keer werd Julia woest toen er niet werd opgelet bij de bonus van Hurricanes, maar daarna keerde de vrede weer terug in kamp Grasshoppers. Ruststand: 39-24

In de pauze moest onze coach een schok verwerken en wij zijn daar dan om haar daarbij te steunen (‘niet reageren Juul!’). Gelukkig had la coach daarna de moed weer bij elkaar gesprokkeld om ons een psychologische preek te geven. Knallen!!

Jaaaaaaa, we gingen weer basketballen en we hadden weer lol. Liza had een echte Liza-actie. Esther gooide er een vrije worp in en Liza pakte vervolgens de bal om uit te nemen. De rest liep natuurlijk weg en de meiden van Hurricanes keken Liza heel raar aan, maar pakten de bal niet af. Geen scheidsrechter zei iets tegen Liza dus die gaf doodleuk een pass. Ze snapte niet waarom iedereen weg liep. Ik zal het even uitleggen: als wij een vrije worp erin gooien, heeft de tegenpartij automatisch uit. Grappig was het zeker. Rianna bleef gefocust en gooide er een bommetje in. Bammer de bam bam. ‘’Wat Gerlinde kan, kan ik ook.’’ En dus gooide ook Lieke er een drietje in. Zo gaat die lekker en zo gaat die goed. Leonie R. kreeg ook nog eens een fout mee en de achterstand slonk naar negen punten. Jammer de bammer gaf Hurricanes weer gas. Stand: 41-53
In de vierde periode speelden we niet goed. Het slechtste dat je kunt doen is opgeven en dat deden we. Gelukkig hadden we een coach die, de hele wedstrijd al, de boel bij elkaar hield, want anders… Eindstand: 65-45

De enige verklaring die ik heb voor dit verlies is dat we allemaal de spanning voelen van pakjesavond. Gelukkig gaat de Sint donderdag weer naar Spanje. We moeten zaterdag dus weer winnen. We spelen om 16:00 in Nieuw Lekkerland.

Scores
Leonie R. 0, Lieke 6 punten, Manon 8 punten, Liza 6 punten, Gerlinde 14 punten, Rianne 2 punten, Leonie B. 0, Esther M. 3 punten, Charlotte 6 punten en Petra 0
Vrije worpen: 7 uit 20