De man met die enge witte baard is gelukkig het land weer uit en de spanning verdween bij ons. Nu komt weliswaar een andere man met een enge witte baard het land in, maar daar zijn wij niet zo zenuwachtig voor. Een ander groot nadeel van de decembermaand is natuurlijk die verschrikkelijke sneeuw. Tot een jaar of twaalf is het nog leuk, maar daarna kom je erachter hoe onhandig het eigenlijk is. Zaterdag 8 december moesten we om 16:00 spelen in Nieuw- Lekkerland spelen tegen de Klipperstars, maar of we dat zouden halen…

Du22-1 kun je eigenlijk het best vergelijken met Vitesse. En nee dit zeg ik niet omdat mijn coach toevallig uit Arnhem komt (al is zij wel degene die gaat over mijn speelminuten…). Natuurlijk komen de clubkleuren met elkaar overheen maar daarnaast zijn er nog wat overeenkomsten. Zo heeft Vitesse die rijke stinkerd uit Oost- Europa die heeft gezegd dat ze binnen drie jaar kampioen worden. En wij hebben Julia die al drie jaar zegt dat wij kampioen worden, terwijl niemand dat geloofd. Vitesse speelde een lange tijd heel beroerd voetbal, maar gaat steeds beter voetballen. En ook wij spelen lang niet altijd goed basketbal, maar herpakken ons wel in andere wedstrijden. Vitesse had een lange tijd geen sponsor en geld. En wij hebben ook geen sponsor en geld (lees: studentjes). De mascotte van Vitesse is een witte arend en wij hebben JP. Vitesse heeft de nummer 1 positie te pakken en wij gaan deze ook pakken in de tweede competitiehelft. Het stadion waarin Vitesse speelt wordt voor meerdere doeleinden gebruikt en ons eigen Camp Nou (Cleijn Duin) wordt elke zondag in beslag genomen door de kerk. En dan heb ik het nog niet eens over de spelers gehad (het lijkt me verstandig dat ik niemand vergelijk met Bony).

Vrijdag hebben we ons spelletje 1 kunnen oefenen met dank aan Neline, Sannemarijn en Eline. Julia zou ons zaterdag om 13:00 mailen of we de barre tocht naar Nieuw Lekkerland zouden gaan maken. Vooraf was bekend dat Julia niet mee kon en ook onze bikkel Leonie R. moest deze wedstrijd laten schieten.
Julia hield zich aan haar woord en om 13:00 kregen we via de mail een psychologische preek. Ten eerste zouden we om 13:45 vertrekken richting Nieuw- Lekkerland en daarna volgden nog een paar doelen voor de wedstrijd. Mevrouw had er duidelijk goed over nagedacht. De doelen: 1) speel spelletje 1 goed. 2) hou het aantal turnovers laag! Ter voorbereiding van de volgende wedstrijd tegen FFF. 3) hou ze onder de 30. 4) blijf positief! De exacte woorden bij doel 4 waren anders, maar ik hou het netjes.

Alle meiden waren in een auto gedumpt en de reis (vertrek 14:10, sorry coach) richting het plaatsje vlakbij het oh zo mooie Kinderdijk (met die schitterende molens). Onderweg werd er heel mooi meegezongen met de kerstliedjes en DJ B genoot er zichtbaar van. In de sporthal aangekomen stond een beeld van Michael Jordan, en Charlot en Lielalotje moesten samen met DJ B daarmee op de foto. Toen ook de tweede auto was gearriveerd (onder leiding van DJ de Best) was het zooitje ongeregeld compleet. En meteen werd er omgekleed? Nee, eerst nog even snel een peukie. De andere meiden hadden het beeld ook opgemerkt (‘Ik schrok me dood, toen ik uit de wc kwam!’), maar Máán-non had geen idee wie dat eigenlijk was. No comment. Ondertussen hadden we ook al kennis gemaakt met de jongens in Nieuw- Lekkerland. Ze zijn maar vier keer onze kleedkamer binnengestormd, maar dat snap ik wel met zulke knappe meiden uit Katwijk.

Oh nee, ze zijn met twaalf meiden! Dat was de reactie van ons allen. Toen we ons daaroverheen hadden gezet kon er begonnen worden aan onze bekende warming up. De tafellaar was zo aardig om voor ons de sheet in te vullen, waardoor iedereen mee kon doen aan de warming up. Wat een service!
Eerst werd er nog een minuut stilte gehouden na aanleiding van de trieste gebeurtenis op het voetbalveld. Zonder respect geen voetbal! Maar ook: zonder respect geen basketbal!
Starende vijf: Esther, Rianne, Liza, Manon en Petra. We begonnen slecht. De eerste drie minuten gingen we vaak genoeg inside, maar kregen we geen fouten mee. En spelletje 1 konden we niet spelen, omdat Klipperstars in zone stond. Onze zone-aanval moest dus worden gespeeld. Deze werd goed gespeeld, maar de afronding wilde nog niet altijd lukken. Klipperstars kreeg van ons cadeautjes en zo stond het na zeven minuten 4-7. Tijd voor een time-out om orde op zaken te stellen. We moesten ons spel niet laten beïnvloeden door het spel van Klipperstars. Als we gewoon ons dingen zouden doen, moest het goed gaan komen. Tijdens onze aanvallen viel het op dat alle verdedigers op onze centers afstormende. Daarom werd er benadrukt dat er eerst gepasset moest naar de centers en dat deze meteen door moest passen naar de forward aan de andere kant. Deze kon dan makkelijk inside gaan of schieten. Zo gezegd zo gedaan. Liza stond ontzettend te beesten onder het bord. Ze kon vier keer achterelkaar haar eigen rebound pakken en ja de vijfde keer gaat die bal er wel in. Ook Rianne liet van zich horen. Het plan was om te pressen, maar de meeste meiden vergeten dit als ze aan het spelen zijn. Rianne niet hoor! Zij presste in haar eentje en had dan ook nog eens de steal plus score. Bammer de bam bam. Lieke liet zich met name in de eerste helft van zichzelf horen. Wat een talent. Stand: 8-16
In de tweede periode moesten we echt veel beter gaan spelen om dik te kunnen winnen. Manon stond heel wat keren vrij (‘’Pass naar Manon! Pass naar Manon! Pass naar Manon! Pass naar Manon! Pass naar Manon!’’, aldus Liza van Beelen) en kon haar punten pakken. In onze aanvallen maakten we nu wel gebruik van de ruimtes en liepen we uit. In de verdediging moesten we echt meer gaan pressen, maar verder ging het best aardig. Gerlinde had de smaak te pakken en gooide er een paar bommetjes van afstand in. Bammer de bam bam. En dan hebben we daar onze Esther. Onze altijd boos kijkende Esther de Mol. Ze kreeg de bal en schoot… bam! De bal ging door het netje en de scheidsrechter stak zes vingers in de lucht. Esther kon het zelf niet echt geloven, maar het was een driepunter. Mooi man! Doel 4 was inmiddels ook gehaald, want we hadden het leuk met elkaar. Ruststand: 17-40

De thuisfront werd ingelicht en la coach vond vanuit Leiden dat we harder moesten verdedigingen. Nou dat zullen we dan maar ook even gaan doen…

Wij boven de 75 en zij onder de 30, dat moest toch lukken. Het beest van Leiden en omstreken stond op. Charlotte was op dreef en scoorde vanuit het niets acht puntjes. Het scorebord als ondertussen al drie keer uitgevallen en nu viel ook nog eens op dat onze punten er niet bij werden gezet. Alert als wij altijd zijn kaarten we het aan, maar de verklaring van de scorer was: ‘’We liepen op het bord al een paar punten voor’’. Yeah right… maarja wij hadden geen bewijs dus moesten er maar mee leren leven. Onze vrije worpen gingen deze wedstrijd opvallend goed. Vrijdag hebben we hier helemaal geen aandacht aanbesteed, dus Juul… trek je conclusie. Bammer de bam bam. Ook Lielalotje (Leonie) liet zich horen. We laten even in het midden op welke manier dat was. Stand: 22-56
Oehhh nog maar acht puntjes en we zouden vrijdag een straftraining krijgen. De vierde periode stond vooral in het teken van doel 4. We wisselden lekker door en knalden als een malle. Nummer 14 van Klipperstars was een erg sportieve speelster. Zo raapte ze Liza van de grond en schoot ze haar vrije worpen speciaal voor ons erin. Huh? Ja, inderdaad voor ons. Een kleine toelichting: eerder had ze met een medespeelster afgesproken om de vrije worpen voor haar ouders erin te schieten. Twee minuten later kreeg ze weer twee vrije worpen en toen vroegen we aan haar of ze deze voor ons erin wilde schieten. Dit wilde ze wel en zo gezegd zo gedaan. We konden er allemaal erg om lachen. Dit is zo’n moment die je alleen meemaakt als je geen coach meeneemt (het lijkt me weer een goede reden dat Juul gewoon altijd mee moet, dus hopen dat de wedstrijden van Dames 1 nu niet tegelijk met de onze worden ingepland). Het stond inmiddels 28-73 toen we zagen dat onze score veranderde in 71. Hier attendeerde wij de scheidsrechters op en deze namen even een kijkje bij de tafel. Lieke had inmiddels een briljante opmerking: ‘’Eigenlijk hebben we al 100 punten!’’. Bij deze vind ik dan ook dat Lieke moet trakteren na aanleiding van het honderdste punt. Ik weet niet hoe het allemaal zit, maar op de sheet staat de volgende eindstand: 28-73.

Heujj zij zijn onder de 30 gebleven, dus vrijdag geen straftraining. Toch Juul?
Volgende week zaterdag 15 december spelen we om 12:00 tegen FFF. Dit is een echte kraker en we zullen er echt alles aan doen om te winnen. De winst zit erin en we zullen meer dan onze best doen! Komt allen!!

Scores
Esther 9 punten, Liza 21 punten, Manon 3 punten, Charlotte 12 punten, Leonie 2 punten, Lieke 4 punten, Gerlinde 6 punten, Rianne 11 punten en Petra 5 punten
Vrije worpen: 18 uit 27, voor ons doen best aardig.