Grasshoppers-heren 1 speler Jesper Jobse heeft nog elke dag meer basketbalpassie.

 

KATWIJK – Twee zinnen heeft basketballer Jesper Jobse (32) nodig om voor het eerst het woord ’titel’ uit te spreken. Mede door zijn komst naar Katwijk gaat Grasshoppers dit seizoen voor het allerhoogste in de promotiedivisie.

De energie zit in het team, constateert hij donderdagavond tevreden na zijn debuut in Cleijn Duin: een 77-71 overwinning in een felle oefenwedstrijd tegen grote buurman Zorg en Zekerheid Leiden. Met al zijn clubs is Jobse kampioen geworden. Vorig seizoen nog, met Red Giants uit Meppel. ,,Wilskracht sierde die teams. Die jongens hier zijn ook heel hongerig. Het is mooi om te zien dat die voorwaarde nu al aanwezig is.’’

Niet alleen is de Zeeuw een topspeler voor het tweede niveau, hij is ook een aanjager. Aanstekelijk enthousiaste zinnen vuurt hij in mitrailleurstempo op zijn gehoor af. Tijdens een introductiepraatje hield hij zijn nieuwe teamgenoten voor dat hij basketbal elk seizoen nóg mooier gaat vinden.

Een zomerstop vindt de waardevolste speler van vorig seizoen zonde van zijn tijd. Vandaar ook dat hij vorige week ontbrak tijdens de gewonnen eerste competitiewedstrijd van Solar-systemen Grasshoppers: zijn zomerprogramma liep een beetje uit.

Samen met teamgenoten Joey Schelvis en Sjoerd van Vilsteren won hij met Nederland een bronzen medaille op het EK 3×3 basketbal. Verliefd is hij geworden op die variant. ,,Het is bijzonder’’, klinkt het. ,,Ik ben 32 jaar, maar dankzij dat spelletje ben ik nog veel meer van basketbal gaan houden dan toen ik jong was.’’

Volledig op jezelf en elkaar aangewezen zijn, spreekt hem aan. ,,Niet gestuurd worden door een vereniging of een coach, maar door je eigen passie. Het is mooi om dat te doen met jongens die net zo gedreven zijn. Drie jaar geleden begonnen Joey, Sjoerd en ik zonder ervaring. Voortdurend zijn we bezig geweest met beter worden, zoeken naar oplossingen. We hebben daardoor de wereldtop bereikt.’’

Ogenschijnlijk zonder adempauze blijven de zinnen elkaar in duizelingwekkend tempo opvolgen. ,,Het is niet te vergelijken met gewoon basketbal. Je kunt je bij 3×3 niet verstoppen. Als er één van de drie een slechte dag heeft, is dat funest. Door goede beslissingen te nemen, kun je een wedstrijd snel beslissen. Je hoofd erbij houden is superbelangrijk. Je gaat er helemaal in op. Wedstrijden zijn kort, maar fysiek enorm zwaar. In tien minuten tijd ga je helemaal dood.’’

Dat geldt ook voor het één-tegen-één-basketbal, waar hij zich deze zomer in verloor. In Nederland waren kwalificatiewedstrijden voor het WK. Veel vaste waarden waren niet beschikbaar. ,,Ik dacht: ik ga’’, vertelt Jobse glimlachend. ,,En zowaar plaatste ik me voor het WK in Belgrado. Daar haalde ik de tweede ronde.’’

Zoeken

Het gevolg is dat het ’nog zoeken’ was in zijn eerste wedstrijd voor Grasshoppers. Toch maakte Jobse een prima indruk; beter dan de nog onwennig ogende Amerikaanse aanwinst Daviyon Draper van ZZ Leiden. Daarmee werd geïllustreerd hoe sterk de top van de promotiedivisie is. Grasshoppers doet niet onder voor ploegen aan de onderkant van de eredivisie. Om op dit niveau te kunnen blijven, wordt voorzichtig begonnen met het heffen van entree.

Denk niet dat Jobse met geld naar Katwijk is gelokt. Hij heeft zichzelf aangemeld bij de club waar sinds vorig seizoen zijn vriendin Sharon Beld in de hoofdmacht speelt. ,,Een seizoen lang heb ik deze club geproefd’’, verklaart hij. ,,Ik heb gemerkt dat hier een basketbalcultuur is én ambitie. Niet met z’n allen lekker een balletje komen gooien, maar echt ergens aan werken, dáár gaat het mij om.’’

Grasshoppers is van oudsher een vrouwenbasketbalbolwerk. De publieke belangstelling voor het mannenteam is de laatste jaren enorm toegenomen, analoog aan de sportieve opmars. ,,Op Urk en in Meppel heb ik dat ook meegemaakt’’, zegt de routinier. ,,Als een team gaat presteren, komt er publiek. Het zijn net als Katwijk geen plaatsen waar mensen op zaterdagavond honderd verschillende dingen kunnen doen. Als er dan een basketbalteam speelt waar het enthousiasme van afspat, komen ze kijken. De vrouwen hebben al langere tijd een vechtploeg, wij nu ook. Hoe mooi zou het zijn om die mensen dit seizoen te belonen met twee kampioenschappen?’’

Hij beseft dat die uitspraken er toe leiden dat andere teams nog meer op Grasshoppers gaan jagen. ,,Maar als ik naar ons team kijk, moet het absoluut mogelijk zijn om kampioen te worden. We hebben jongens die daar ervaring mee hebben en we hebben de kwaliteiten. Het lastige in deze competitie is alleen wel dat het aan het einde in één wedstrijd beslist wordt. We moeten zorgen dat dan niet de vorm van de dag bepalend is. Ons fundament moet zo sterk zijn dat het daar niet op aankomt.’’

Het ’proces’ wordt in de beginfase van het seizoen nog verstoord doordat Jobse met Van Vilsteren afreist naar China voor het WK 3×3 basketbal. Tot zijn spijt heeft Schelvis afgezegd vanwege vermoeidheidsverschijnselen.

De vraag of Jobse zich niet moe voelt na een rusteloze zomer, beantwoordt hij met een resoluut ’nee’. Hij wekt de indruk dat zijn leeftijd geen enkele vat op hem krijgt. ,,Dat is niet helemaal waar’’, klinkt het vervolgens. ,,Als ik uit bed stap, heb ik pijntjes. Maar zodra ik weer binnen de lijnen sta, ben ik weer één brok energie.’’

bron: Hielke Biemond Leidsdagblad
fotos: Wim Kulk