Inleiding:

Geert Bekker is sinds 2010 directeur-eigenaar van “Bekker timmer- en aannemingsbedrijf in Katwijk. Inmiddels bestaat het bedrijf al meer dan 100 jaar. Naast zijn drukke werkzaamheden als zelfstandig ondernemer weet Geert nog tijd vrij te maken om foto’s te maken van de verrichtingen van VSE1 en ook bij wedstrijden van dochter Sophie bij VU20. Op dit moment traint Sophie ook mee met de selectie van VSE1. 

Geert weet tijdens de wedstrijden de mooiste actiefoto’s op de gevoelige plaat vast te leggen. Zijn foto’s worden dan ook door vele clubs, NBB, lokale en regionale media met toestemming van Geert gepubliceerd. De club en het team is Geert dan ook dankbaar voor zijn fantastische bijdrage. 

Aan Geert legden we de volgende vragen voor:

Geert, even voor diegene het nog niet weet, maar wie is Geert Bekker? 

Vader van 3 dochters waarvan jongste wel bekend bij de club, de oudste Sarah 23 en werkzaam in de zorg in Noordwijkerhout en Mirthe 20 studeert sociologie in Amsterdam. Dit alles werd mede mogelijk gemaakt door Janna de spil van ons gezin.  Over mijn werk hoef ik niet veel meer te zeggen dat is hierboven al vermeld. Als hobby’s heb ik fietsen op mijn gravelbike en natuurlijk fotografie dit gecombineerd met liefde voor natuur.

Hoe ben je zo bij Grasshoppers terechtgekomen? 

Doordat Sophie ging basketballen ben ik bij de club terecht gekomen, daarvoor wist ik niet echt van het bestaan af. Het fotograferen van VSE1 is gekomen door Wim Kulk, hij deed altijd de combi van dames en heren 1 en vroeg toen een keer of ik de dames op beeld wilde vastleggen en ben dat eigenlijk blijven doen, met veel plezier trouwens.

Was fotograferen altijd al een hobby van je, of is die interesse tijdens de wedstrijden van Sophie bij Grasshoppers ontstaan?

Nee, dat was al lang een hobby van me in alle vormen die je maar kan bedenken, maar moet zeggen dat sportfotografie altijd wel mijn interesse heeft gehad. Zo heb ik ook een keer een Rally(autosport) workshop gedaan en als het lukt dan wil ik ook nog wel eens naar een wielerwedstrijd gaan en dan met name het veldrijden (de cross zoals de Belgen dat noemen). Maar vind het ook heerlijk om tijdens het fietsen te fotograferen, al is dat dan meestal met de telefoon. Ben echter niet zo van het direct mens fotograferen zoals portretten, dat ligt mij niet zo. Daarentegen heeft Sophie (Instagram @kiekjesvanfie) dat weer wel en doet dit tegenwoordig ook nog even erbij. Creativiteit zit wel in de familie de meiden hebben dat allemaal wel.

Je hebt bij vele wedstrijden gefotografeerd. Hoeveel foto’s denk je wel niet genomen te hebben al die seizoenen?  

Dat zou ik je echt niet kunnen zeggen dat zijn er veel teveel. Ben natuurlijk niet bij elke wedstrijd, maar gemiddeld is het ongeveer tussen de 100 tot 200 foto’s dus als je dan alleen de thuiswedstrijden neemt kan je het misschien uitrekenen ;-). Van elke wedstrijd blijven er dan gemiddeld een 40 tot 60 over die online gaan. En als je een bekerwedstrijd hebt of een play-off dan zijn en gauw tegen de 300 foto’s waarvan er dan gemiddeld 80 tot 100 overblijven.

Welke wedstrijden hebben op jou de meeste indruk gemaakt?

Dat zijn dan toch de wedstrijden waar het ergens om gaat. Ik vind de spanning rond die wedstrijden altijd wel leuk. En dan nog niet eens voor mezelf (al is die er ook wel natuurlijk) maar het gezonde fanatisme van sommige oudspelers of ouders vind ik altijd wel interessant. Ik ben zelf altijd meer van het is maar een spelletje al is verlies natuurlijk nooit leuk. Als ik er dan een wedstrijd uit moet halen vond ik het kampioenschap van Sophie met V12 erg leuk ook door alles wat er rondom gebeurde, maar vooral ook de gezelligheid die er is met elkaar naar een finale toe. Dat geld ook voor de finales met VSE1 trouwens.   

Ik krijg de indruk dat je foto’s door verschillende organisaties of media worden geplaatst. Welke organisaties of media maken gebruik van je foto’s en wat voor gevoel geeft dat je?

Ik kom mijn foto’s tegen in de kranten en op de website van de NBB de basketbal bond misschien nog wel op meer plekken maar dat zou ik niet durven zeggen. Wat voor gevoel geeft je dat, ja klein beetje trots natuurlijk wel dat jouw foto’s daarvoor gebruikt worden

Ik heb weleens gehoord dat niet altijd in iedere sporthal goed foto’s genomen kunnen worden vanwege het licht. In welke sporthal worden de mooiste actiefoto’s genomen en waarom?

Sporthal Cleijn Duin natuurlijk 😉 nee tegenwoordig is het op veel plekken een stuk beter door de led-verlichting. Al hangt het vaak ook af van je positie op het veld. Als je bv half veld speelt dan is vaak het licht achter de speler wat het dan weer lastig maakt. Daarvoor heb ik door de tijd ook geïnvesteerd in een steeds betere camera voor dit werk, maar dat is best een dure hobby. Gelukkig is er tweedehands heel veel te verkrijgen.

Je hebt verschillende bijzondere momenten met VSE1 en VU20 meegemaakt als fotograaf. Play-offs, landskampioenschappen, Nationale Basketbal cup, Supercup, huldigingen op het Gemeentehuis enz enz. Wat was of waren voor jou het absolute hoogtepunt?

Voor mijn zelf vond ik naast wat ik al hierboven zei, het 1ste kampioenschap van VSE1 wel een hoogtepuntje en dan niet op het sportieve vlak wat natuurlijk ook heel bijzonder is, maar alles er omheen vond ik een belevenis. De play-off wedstrijden thuis maar ook de uitwedstrijden met al de supporters, ik vond het een belevenis om dat vast te leggen!!

In de loop der jaren heb je wellicht ook veel veranderd zien worden. Denk aan bijvoorbeeld aan de verminderde publieke belangstelling, of dat publiek mondiger is geworden tegen de scheidsrechters. Welke veranderingen heb jij ervaren? 

Moet eerlijk zeggen dat ik me daar niet zo mee bezig houd al zijn al die dingen natuurlijk een weerspiegeling van de maatschappij en dat is heel jammer. 

Helaas is door het coronavirus de competitie stilgelegd. Dat betekent “veel vrije tijd” over zou je denken. Is dat niet een vreemde gewaarwording?

In het begin heb je het niet zo door maar naarmate de tijd verstrijkt, krijg je door hoeveel tijd er eigenlijk in gaat zitten in het weekend. We doen dit met liefde want we zien hoeveel plezier onze dochter en haar team- en clubgenoten aan de sport beleven; daar rijden we daar graag het hele land voor door. Doordat ik natuurlijk de foto’s maak bij V20 en soms andere teams als ze thuis spelen (zou trouwens makkelijker zijn als de thuisspelende teams dezelfde kant op spelen op het half veld dan is het makkelijker om tussendoor even over te lopen om een foto te maken maar dat ter zijde) en dan vaak in de avond nog bij VSE1 thuis is de zaterdag soms geheel gevuld met basketbal en dan vaak nog op zondagmiddag de foto’s uitzoeken en bewerken. Dan snap je dat je ineens veel vrije tijd hebt inderdaad. We hebben ons niet verveeld want er was meer tijd voor andere dingen die ook heel waardevol zijn.  

Als ik dan nog iets mag toevoegen naar aanleiding van de hele corona tijd waar we denk ik nog wel even mee bezig blijven. Ik hoop dat we straks weer met zijn allen ons achter de club gaan staan en ons weer inzetten voor onze kinderen zodat ze deze mooie sportieve hobby kunnen blijven doen. Dus laten we dan straks massaal de wedstrijden weer bezoeken want de club zal die steun (ook financieel) goed kunnen gebruiken. 

Bij deze bemoedigende afsluitende woorden, sluiten wij ons daar volledig bij aan.