Het seizoen 2012/2013 is op zaterdag 15 september officieel van start gegaan voor Du22-1. De eerste wedstrijd van het seizoen stond op de planning en deze werd gespeeld tegen Hurricanes (de naam alleen al is indrukwekkend).
Du22-1 is een team dat voor een groot deel bestaat uit het Du20-2 van vorig jaar. Dan weet u ook meteen hoe ‘serieus’ dit verslag gaat worden. Dus de meiden van Du20-2 (Leonie B., Leonie R., Lieke, Rianne, Esther en Petra) zijn bij elkaar gebleven en Charlotte, Manon, Gerlinde en Liza maken dit zooitje compleet. En dan komt nu de spannende vraag: wie is de coach? Het heeft wat geld gekost, maar dan heb je ook wat… Julia! Ja mensen, ze doet het weer!
Vrijdag 7 september was onze training en voor de snelle rekenaars, dat was inderdaad twee weken geleden. We hadden dus twee trainingen om in shape te komen voor de eerste wedstrijd. Nou laat dat maar aan Julia over. Het is helaas nog niet gelukt om te trainen met een compleet team, omdat sommigen om 17:15 nog stagelopen of op school zitten. Top voorbereiding!! Julia heeft er van alles aan gedaan om ons zo sterk mogelijk voor de dag te laten verschijnen, zodat we het zaterdag alleen nog maar hoefden af te maken. Makkie (ahum)!
Natuurlijk hebben we in de vakantie 3x per week gezamenlijk getraind op een pleintje in Katwijk, dus wij kunnen dat heus wel aan. La coach was dus ook heel verbaasd toen ze doorhad hoe fit wij waren tijdens de eerste training. Kracht- en conditietraining noem het maar op. We hebben het allemaal in onze vakantie gedaan. Sport verbroedt hè.

Wij verschenen met 9 man aan de start, want Charlotte was een weekendje weg. Lieke voelde zich ook niet goed, maar speelde gelukkig wel mee. Hurricanes had maar zes man, dus daar hadden we een lichte voorsprong mee. Volgens Julia hadden ze echt een luchtmacht (dus uitboxen), maar dat vonden wij wel meevallen. Wij grijpen elk excuus om niet te hoeven uitboxen met beide handen aan. De gemiddelde lengte van Du22-1 is 1.80m en daar kwamen zij heus niet aan. Vooraf wisten we op welke speelster we extra moesten letten, dus we waren er klaar voor!
Startende vijf: Lieke, Leonie R., Rianne, Esther en Petra. We begonnen stroef, maar ook Hurricanes moest aan elkaar wennen. Zij opende de scoren, maar Esther ging twee keer hard naar het bord en werd twee keer foutief afgestopt dus twee puntjes voor ons erbij. Helaas kwam Hurricanes steeds meer op stoom en stond het zomaar 5-8. Na 6 minuten had Julia al een waarschuwing te pakken van de scheidsrechter (hoe heet hij ook alweer :P), omdat ze te laat de wissels aangaf. De scheidsrechters waren goed ingelicht over hoe onze coach te werk gaat en dat is ook wel nodig. Gerlinde deed via een schot vanaf de zijkant nog wat terug, maar de Hurricanes gaf nog meer gas en zo stond het 7-12. Stand eerste periode: 7-12
We speelden niet heel slecht, maar goed is anders. Julia benadrukte dat we niet moesten springen in de rebound, maar moesten uitboxen!! Waar hebben we dat eerder gehoord?! Het begin van de tweede kwart was echt dramatisch. De ene na de andere fastbreak kregen we om onze oren en zo werd de achterstand steeds groter. Na 3 minuten stond het al 9-22. Tijd voor een time-out om alles weer te organiseren. We moesten het Hurricanes niet zo makkelijk maken door lay-ups weg te geven. Leonie B. had het begrepen en schoot daarom maar meteen een bal door het netje. De laatste 6 minuten waren dan ook voor ons. Lieke had haar schot te pakken, ondanks dat ze ziek was, en pakte vier punten mee. Daarnaast had ze een hele mooi pass op Manon die daaruit kon scoren. Of was het nou een airball? Manon begreep de gedachte van Lieke dus zo kwam alles toch nog goed. Hurricanes stond in de zone te verdedigen en hier had la coach wel een oplossing voor, maar dit voerden we nog niet volgens het boekje uit. Het was erg zoeken naar de vrije man en omdat ons schot ook niet viel vandaag, ging het niet makkelijk maar we kwamen terug. We keken in de rust nog maar naar een achterstand van drie punten. Ruststand: 21-24

In de rust deed ieder zijn eigen ding. Naast ons speelde Ju16-1 en dat is natuurlijk altijd leuk om te zien. Daar spelen zulke leuke jongens in. Pa en ma Barnhoorn hadden het natuurlijk makkelijk deze zaterdag. Meteen 3 vliegen in 1 klap (doordenkertje). Het inlopen zijn we nog niet verleerd, want dat doen we gewoon nog steeds niet 100%. Een vos verleerd wel zijn haren, maar niet zijn streken.

Julia heeft nog maar een keer uitgelegd hoe we nou precies moesten aanvallen en het kwartje viel. Zeker bij Gerlinde, maar die werkt (tijdens wedstrijden) dit jaar voor het eerst met Julia dus die luistert nog braaf. Ze bracht het verschil nog maar naar één punt. Daarna kwamen er weer een paar kansloze minuten waardoor het weer 25-31 stond, maar ook toen herpakten we ons weer. Vooral Liza kwam los. De gooide de ene na de ander bal erin en scoorde zomaar even zeven puntjes in 3 minuten. Ze vormde zo’n bedreiging dat er steeds twee of drie man op haar af kwam als ze bal kreeg. Dit leidde dan ook tot een botsing met een tegenstander, maar ze liet zicht niet kennen en scoorde gewoon alsof er niets was gebeurd. Helaas had Esther wat minder geluk en kreeg ze een arm (of iets anders) in haar gezicht. Ook zij speelde gewoon verder. Vrouwen zijn heus geen mietjes! Stand: 34-36.
Kijk de achterstand slonk steeds dus nu hoefde we het alleen nog maar in deze periode af temaken. Rianne had al heel wat assists achter haar naam staan en ook de steals waren niet om aan te slepen. Leonie R. had er ook zin in en maakte of een mooie move of ze had de aanvallende rebound. Hoe super is dat?! Door haar stond het na 8 minuten 42-43. Hurricanes nam een time-out (of wij…). We moesten nu vooral veilige passes gaan geven. Dat betekende dus geen passes over het halve veld meer. We moesten alleen nog maar zoeken naar de vrije man en in de verdediging goed rebounden en help-side geven. Desondanks scoorde Hurricanes twee punten en was de achterstand weer drie punten. Gelukkig had Liza hier een antwoord op en werd het weer tijd voor een time-out. We hadden nog maar één minuut te spelen en we stonden met één punt achter. De puntjes werden nog op de i gezet, maar helaas. Er werd opeens voor rare dingen gefloten, maar ook dat is een slap excuus. We hadden het gewoon eerder moeten afmaken. Eindstand: 44-45. Best wel zuur!

Periodestanden: 7-12, 14-12, 13-12, 10-9. Op de eerste na, alles gewonnen…
We hebben gevochten als leeuwen (of in leeuwinnen in dit geval), maar het geluk stond vandaag helaas niet aan onze kant. Volgende week maar weer een keer proberen uit tegen Binnenland.

Scores
Leonie R. 8 punten, Esther 7 punten, Liza 9 punten, Leonie B. 2 punten, Gerlinde 6 punten, Manon 4 punten, Rianne 0, (zieke) Lieke 4 punten en Petra 4 punten.
Vrijeworpen: 3 uit 8