Zaterdag 3 november was het weer onze beurt om te beesten. Om 18:00 moesten we in Cleijn Duin spelen tegen Klipperstars. En zoals meneer Aandewiel goed verwoorde: ‘De grote finale van de zaterdag!’.
Ruim op tijd stonden we omgekleed in de zaal te wachten totdat we mochten gaan inlopen. Inlopen is één van onze specialiteiten (ahum), dus daar kijken we altijd weer naar uit. Klipperstars was ook gereed en we hadden opvallend veel overeenkomsten. We hadden allebei nog niet gewonnen, zij hadden zeven man en wij acht (Rianne was ziek en Gerlinde was naar Blof) en zij hadden ook geen coach. Beide coaches hadden zelf een wedstrijd, maar die van ons speelt in de Eredivisie. Niet gezegd hoor, alleen gedacht. Vooraf stond het dus 0-0. Misschien 0-0,5, omdat Julia in de Eredivisie speelt. Speciaal voor onze coach zal ik dit lekker vaak herhalen. Vind je vast leuk (jaja)?!
Vrijdag weer hard getraind en ook gelachen. Het vangen van de bal bleek voor Leonie B. en Lieke een lastig iets. Een bal is nog best wel rond hoor! En dan moet je beide handen ook nog eens zo houden dat de bal er niet tussendoor vliegt. Poeh, best een ingewikkeld iets na tien jaar basketbal.
Het onbrak ons deze wedstrijd niet aan vertrouwen. Zo spraken sommigen al over de eerste overwinning terwijl er nog geen bal was aangeraakt. Vertrouwen is belangrijk, maar we moesten wel uitkijken dat we Klipperstars niet zouden onderschatten. Maar de wil om te winnen was er zeker!
We hadden gelukkig een Kuijtje tot onze beschikking. Weliswaar als tafellaar maar toch. Een Kuijtje in je team betekent winst. En dan zat er ook nog eens eentje van Oudshoorn naast. Unieke combinatie mensen! Maar de grootste geluksvogel was toch wel Tim van Rijn die in zijn eentje de wedstrijd moesten leiden. Fijn he?!
Startende vijf: Leonie B., Leonie R., Liza, Manon en Esther. De spelletjes moesten op tijd worden opgezet en ook goed moeten worden uitgevoerd. U vraagt, wij draaien. De intentie was er en er werd ook echt een spelletje opgezet, maar toen kwam iemand met een heel goed inzicht: ‘Ze spelen zone!’. Nee toch… Dan moest de zone-aanval worden opgezet. En weer was de intentie goed, totdat bleek dat sommigen nog steeds niet wisten hoe deze ook alweer liep. Over op plan b: spelen. Liza stond als vanouds weer onder het bord haar ballen af te maken alsof het niets was. Hup de ene na de andere bal gooide ze erin. Tussendoor kwam Leonie B. die ook haar momentje pakte met haar actie. Na vijf minuten stonden we 7-3 voor, maar we waren niet tevreden. Het liep nog niet. We probeerde de zone-aanval op te zetten, maar het ging niet. We kwamen er niet doorheen. Plan c: snelheid maken, pressen en fastbreaks lopen. Dit bleek de oplossing te zijn. Iedereen kreeg de opdracht mee om snel te spelen, veel fastbreaks te lopen en om vooral niet na te denken (krijg je toch alleen maar hoofdpijn van). Ook Esther, die vorige week nog total loss was, holde over het veld alsof ze heel was. We liepen uit en er kwam meer rust. Stand: 26-11.
Klipperstars kreeg nog te veel ruimtes om te scoren. Hun scores ontstonden uit een lange pass en een lay-up. Of ze dribbelde net langs de zijlijn om ons heen. Er waren dus echt wel verbeterpunten. De lijnen moesten worden afgesloten en we moesten sneller terug in de verdediging. In de aanval maakten we veel snelheid, maar in de verdediging bleek dit een stuk moeilijker te zijn. Manon speelde ijzersterk vandaag en knalde er maar weer een afstandschot in. Ook in de verdediging had ze een groot aandeel. Ze stond bovenop haar man en trok de ballen uit de handen van de tegenstanders. Het ging gewoon goed! Ondanks dat de zone-aanval niet meer werd gespeeld. Charlotte had ook haar draai gevonden en maakte een drive naar het bord. Daar maakte ze en jumpstop en scoorde. En er volgden nog veel meer. Ruststand: 49-17.
In de rust hebben we een doelstelling bedacht. Drie keer raden welke… wij moesten de 100 halen en zij moesten onder de 30 blijven. Dus we moesten nog aan de bak na de rust. We mochten dus niet onze concentratie verliezen en gewoon blijven knallen. Er werd wel even herhaalt dat degene die de 100ste punt scoort moest trakteren. We liepen misschien op de feiten vooruit.
De meiden van Klipperstars kwamen met de vraag of het goed was als de meiden die nog in de file stonden gewoon mee konden spelen? Ze stonden op de sheet en wij zijn de moeilijkste niet (niet lachen!) dus dat was geen probleem. Later bleek dat de meiden helemaal niet meer zouden komen.
De snelle rekenaars onder ons rekenden uit dat we 26 punten moesten scoren per periode en dat was dus meer dan één per minuut. Leonie R. kreeg het na de pauze op haar lever en scoorde in twee minuten acht punten. Dat heet natuurlijk talent! We liepen nog op schema. Lieke had ook de smaak te pakken en stond net voor de driepunterlijn, maar dat kon haar niet schelen dus ze schoot gewoon. Hup weer een paar punten voor ons. We konden lekker doorwisselen waardoor het tempo hoog bleef. Na tien minuten liepen we nog steeds op schema. Stand: 77-25.
We liepen weliswaar op schema wat betreft de 100, maar het werd nog wel moeilijk om Klipperstars onder de 30 te houden. Zo lief als we voor onszelf zijn, bedachten we dat we wel mochten gaan compenseren. Alles boven de 100 werd gecompenseerd met de 30. Maar dan moest die 100 wel worden gehaald. Gas geven!!! We waren te veel met de 100 bezig waardoor Klipperstars wel heel gevaarlijk in de buurt van de 30 kwam. In de zevende minuut werd het 99ste punt gescoord. Wie o wie maakt nu het 100ste punt? Opeens wilde iedereen wisselen, maar daar hadden ze mooi pech mee. Hup spelen! En ja hoor daar werd een schot gelost. En… die ging erin! Maar wie schoot? Nou dat was dus Charlotte. Jaaaaa! Je weet wat dat betekend hè Char? Trakteren!! En dit vergeten we heus niet. Het eerste doel was gehaald, nu die tweede nog. Klipperstars had in de vijfde minuut al hun dertigste punt gescoord, dus nu moesten we gaan compenseren. En gelukkig is dat uiteindelijk toch gelukt. De doelstelling is dus ook half gehaald. Eindstand: 111-39.
DE POLITIE VRAAGT ZICH HET VOLGENDE AF: WIE HEEFT DE WASTAS VAN DU22-1 GEZIEN? WE ZIJN DEZE ZATERDAG KWIJTGERAAKT. DE LAATSTE KEER STOND DEZE NOG NAAST DE BANK VAN DU22-1 TERWIJL ZE AAN HET WINNEN WAREN. NA DE WEDSTRIJD IS DEZE ECHTER VERDWENEN. INHOUD: VIER TENUES (NUMMER 4, 8, 11 EN 12). HEEFT IEMAND MISSCHIEN DE WASTAS PER ONGELUK MEEGENOMEN OF GEZIEN IN CLEIJN DUIN? MELDT DIT ALSTUBLIEFT!!!! BEDANKT VOOR UW AANDACHT.
Scores
Leonie R. 21 punten, Esther 4 punten, Leonie B. 4 punten, Manon 18 punten, Lieke 11 punten, Liza 38 (!) punten, Charlotte 10 punten en Petra 6 punten
