Zaterdag 19 januari moesten we de eerste wedstrijd na de vakantie spelen. Voordat we aan het serieuze gedeelte beginnen, eerst even het verhaal vooraf.
In de vakantie zijn we met z’n alle op trainingskamp geweest, maar dat zorgde er niet voor dat we tijdens de eerste training topfit waren. De eerste training werd duidelijk hoe goed onze conditie was en volgens onze coach konden we niet meer basketballen. Ook het legioen dat na ons traint (heren zoveel) kon ons niet inspireren. De tweede training verliep al een stuk beter, dus de wedstrijd zou een makkie worden (ahum).
Charlotte kon door haar stage niet op vrijdag trainen en heeft dit seizoen pas één keer kunnen trainen en dan is tweehonderd euro contributie natuurlijk vrij veel. Daarom is ze tijdelijk gestopt met basketbal. We eisen wel dat je tijdens de teamuitjes aanwezig bent hoor Char!
Onze coach wilde na het vertrek van Charlotte graag een vervanger. De oplossing kwam in de vorm van Eline Duijvenvoorde. Een u14 speelster die met u22 meetraint is iets heel gewoons. Wat een beest!

Julia kon zaterdag niet coachen en vond dat wij de winst voor de derde keer op rij moest pakken. Zieke Lieke ging wel mee met de wedstrijd maar zou niet meespelen. Dus zij kon mooi even coachen en de regie in handen nemen. Dat kan je aan Lieke wel overlaten. Eline zou ook meegaan om ons rust te geven als we moe zouden worden.
We zitten in een leuke poule met teams die we al kennen. Elke wedstrijd kunnen we winnen, maar dan moeten wel blijven basketballen en het zullen geen makkelijke wedstrijden worden. Als we nou net zo goed zouden spelen als de laatste wedstrijd, moest het lukken.
The Jump was onze eerste tegenstander. Een team met een heel goed schot en veel snelheid. Vorige competitiehelft zaten ze in een andere poule, maar nu zijn ze weer back. De wedstrijden tegen The Jump zijn altijd spannend en sportief. Wij hadden er in ieder geval zin in!
We konden het slechter treffen, want om 16:15 spelen in Noordwijkerhout is natuurlijk best chill. We waren ruim op tijd aanwezig en deden lekker rustig aan. Langzamerhand hebben steeds meer meiden het rijbewijs in hun bezit, zo ook Esther. Es was onze reddende engel toen we een auto te kort kwamen, dus mevrouw reed. Toen wij aankwamen in Noordwijkerhout rende Es naar buiten. Ze wist namelijk niet of ze de auto wel op de handrem had gezet. Goed bezig!!
Na het omkleden konden we nog lekker op een bankje zitten en kijken naar andere wedstrijden (of foto’s maken). We liepen even een paar lay-upjes op een verkeerd veld en kregen toen een hartverzakking. De meiden van The Jump hadden zich inmiddels ook omgekleed en we zagen alleen maar bekende gezichten, maar we zagen ook één iemand in een rood tenue die we liever niet zagen. Iedereen herkende haar, want het was Vera de Ruijter. We werden weer scherp gezet, want nu wisten we dat we extra ons best zouden moeten doen.
Startende vijf: Liza, Manon, Rianne, Leonie R. en Petra. Er ontstond onrust omdat het niet duidelijk was wie nou waar scoorde (tja dat is natuurlijk ook wel heel ingewikkeld), toen dat duidelijk was voor iedereen gingen we basketballen. Na drie minuten stond het onderleiding van Leonie R. 0-6. Onder het bord waren we erg scherp en sterk. The Jump liet het er niet bij zitten en kwam terug. De scores vielen aan allebei de kanten van het veld. Manon had vandaag een schot dat viel en deed haar ding. In de aanval zochten we goed naar de vrije man en we speelden als team samen. In de verdediging pakten we ons man op de middellijn op en gaven weinig ruimtes weg. Eline kwam inmiddels ook in het veld en kreeg de opdracht van de coach om ook voor eigen succes te gaan. Eline begreep het en scoorde binnen no time een paar punten en assist. Ze was/is echt voor niemand bang. Stand: 10-14
We hadden dus een kleine voorsprong te pakken, maar The Jump kwam nog een keer terug. Na drie minuten stonden we opeens met 20-18 achter, ondanks de scores van Gerlinde. Het seintje voor ons om gas te geven. Wij zetten even een run van 4-15 op het bord en stonden weer op een stevige voorsprong. Esther voelde zich niet lekker en dat was goed te horen. Toch rende ze haar longen uit het lijf waardoor ze na afloop aan de beademing moest. We speelden goed, maar zieke Lieke vond dat we beter moesten uitboxen. Dit gilde ze keihard, maar de reactie van het team was dat we allemaal in de lach schoten. Lieke kun je gewoon niet serieus nemen. We hebben er nog wel eens een handje van om erg te zeuren op elkaar als iets niet lukt, maar deze wedstrijd waren erg positief tegen elkaar. Goed!! Ruststand: 24-35

In de rust deden we lekker helemaal niets. We moesten nog een hele tweede helft spelen dus vonden we dat we wel even niets hoefden te doen. Drie minuten voor tijd deden we nog wel een poging om in te lopen, maar dit bleef bij een poging.
Zieke Lieke wilde graag dat we haar zouden helpen en het samen tot een succes zouden brengen. De beslissingen zou Lieke nemen, maar wij geven daarvoor eerst onze mening. Dit ging als volgt: ‘’Zullen we heel veld gaan verdedigen?’’ en dit was de reactie van het team: ‘’NEEEEE!!!!’’. Ze kon dus geen beslissing nemen. Ook stelde ze voor om in de zone te verdedigen, maar ook dit werd vakkundig van tafel geveegd door de rest van het team.

De derde periode moesten we onze voorsprong uitbreiden. Liza begreep dat en deed een poging. The Jump liet het er alleen niet bij zitten. De scheidsrechters lieten aan beide kanten veel toe, maar zorgde er wel voor dat het niet uit de hand liep (beetje jammer alleen van dat block van #15 die jullie als een fout zagen… maar dat is iets persoonlijks). We liepen veel breaks en deden wat we moesten doen. Zieke Lieke kon lekker doorwisselen waardoor we fit bleven. Stand: 39-54.
De familie Van Duijvenvoorde was ook aanwezig en lieten van zich horen. Als zieke Lieke iets moest zeggen namen zij de leiding over en vertelden dat we feller moesten zijn. Een voorsprong van vijftien punten mochten we niet weggeven en dat waren we ook heus niet van plan. Rianne kreeg veel speelminuten aangezien Esther uitgeteld op de bank zat. In de vierde periode kreeg ze ook de kans om haar punten te pakken. Al het harde werken wordt uiteindelijk toch beloond. Onze conditie bleek onze grootste vijand te worden in de vierde periode.We sprintten niet goed terugs als we balverlies leden. Manon deed dit wel en won een duel van 4 vs 1 met gemak. Ook Leonie B. bleef zoals altijd doorgaan en geeft nooit op. Ze gaf veel weerstand en speelde en goede wedstrijd. Met nog twee minuten te spelen lukte opeens niets meer bij ons. De ballen vielen niet meer en The Jump kon nu de punten vrij makkelijk pakken. Daarom moest er toch nog een time-out genomen worden bij een stand van 50-68. Het mocht echt niet gebeuren dat zij in twee minuten toch zouden terugkomen. De rust keerde terug en de laatste twee minuten konden we het uitspelen. Stand: 52-71

Scores
Leonie R. 15 punten, Gerlinde 11 punten, Rianne 6 punten, Leonie B. 0, Manon 7 punten, Esther 0, Liza 20 punten, Eline punten 8 en Petra 6 punten
Vrije worpen: 7 uit 14

Na de wedstrijd hebben we besloten dat Lieke altijd moet coachen en niet meer mee mag spelen, behalve als Julia coacht. Maak je borst maar nat Liek!
De wedstrijd van 26 januari uit tegen FFF gaat om een onbekende reden niet door en we zijn volgende week dus vrij. De volgende wedstrijd is op 2 februari om 18:00 thuis tegen Argon. Komt allen!! Toegang is gratis, maar als u een kleine gift heeft voor de razende reporter is dat geen probleem.