Dit keer geen heel boekwerk, maar kort maar krachtig verhaal.
Woensdag 25 april moesten we spelen tegen The Jump in Noordwijkerhout en voor de oplettende lezer, inderdaad afgelopen zaterdag hebben we ook tegen The Jump gespeeld. Het houdt ons lekker van de straat zullen we maar zeggen.
Als ik zeg 25 april, dan zeggen jullie natuurlijk allemaal: Malariadag! Hoe toepasselijk! Voor de mensen die deze logica niet snappen zal ik het kort uitleggen. Onze coach (ook wel bekend als la coach) is aan het vechten met die beesten dus vandaar. Maar ze doet het niet voor het geld! Aldus la coach!

Sinds tijden hadden we weer een volle bank. De Olijke Tweeling waren natuurlijk gecontracteerd en ook Manon had een avondje vrij genomen. Met tien man sterk, moesten we van The Jump gaan winnen. Om even over zessen vertrokken we richting het verre Noordwijkerhout. Even snel omkleden en gezellig niets doen. La coach zou om kwart voor zeven aankomen met de bus, dus we moesten het wel zo plannen dat we bezig zouden zijn als zij binnen zou lopen. Nee hoor, we zijn helemaal uit ons zelf op tijd begonnen met inlopen. Mag het in de krant?
Zaterdag hebben we met 22 punten gewonnen, maar dat betekende niet dat het nu makkelijk zal gaan. La coach bereidde ons hierop voor en liet de vijf pubers los. Startende vijf: LeonieR., Esther M., Lieke, Esther B. en Rianne. We hadden de bal na de tip-off, maar waren deze ook meteen weer kwijt. De toon was dus al gezet. Gelukkig was daar Esther M. die hard omhoog ging en dus twee vrije worpen mocht nemen. Over de hele wedstrijd gezien, heeft ze 5 van de 6 vrije worpen erin geschoten en dit is iets waar het hele team een voorbeeld aan mag nemen. We moesten de eerste zeven minuten even op stoom komen en keken dus ook naar een achterstand van 14-5 aan. In de press werkte Rianne zich in het zweet waardoor ze wat steals kon pakken. Stand: 22-15.
Dit moest natuurlijk veel beter! De boodschap van la coach was overgekomen en met name Leonie B., Hilde, Jolien en Manon zorgden er in twee minuten voor dat we een voorsprong te pakken hadden. The Jump vluchtte snel in een time-out. Na de time-out was The Jump weer scherp, maar wij waren ook niet klein te krijgen. Hilde had haar schot te pakken en ook Manon kon het niet laten om van afstand de bal erin te gooien. Wij hebben alle vertrouwen op onze bankers. Jolien kreeg in de gaten dat zusterlief alle ballen afmaakte en dus wilde ze Hilde inhalen. Ook zij kreeg het op haar heupen. Toen Esther B. en Leonie R. ook nog eens hun ballen af gingen maken, begon onze voorsprong groter te worden. Het spel liep best goed. Oké, in de verdediging gaven we erge makkelijke ballen weg maar in de aanval deden we wat we moesten doen. Lieke kon het in de tiende minuut natuurlijk niet laten om er een drietje in te gooien. BAM BAM BAM! Toen ze vervolgens een bal onderhands probeerde af te maken, maakte de hele bank duidelijk dat dat een suicide is op de volgende training! Graag gedaan Liek! En net voor de rust kreeg onze bank een waarschuwing voor een technische fout. Dat hadden we al snel voor elkaar gekregen. En misschien was ondergetekende hier de dader van… Maakt niet uit, we geven gewoon Juul de schuld (grapje!). Stand: 42-48.

In rust was duidelijk dat The Jump een antwoord zou hebben op onze press. Ze waren namelijk druk aan het oefenen op een pressbreaker in de rust. En natuurlijk heeft Julia hier een reactie op. Omdat zij zo druk waren met een pressbreaker, gaan wij ze irriteren door gewoon niet te pressen maar over te gaan op zone. Gewoon omdat dat grappig is.

We gingen dus niet meer pressen, maar in zone staan. En voor de rest heel erg duimen dat hun schot niet zou vallen. En gelukkig viel hun schot vandaag niet. Wel kreeg The Jump het voor elkaar om hun eigen rebound te pakken. Met dank aan onze uitboxtalent of het juist ontbreken daarvan. We kwamen maar acht minuten niet tot scoren en The Jump wel dus de voorsprong was weer verdwenen. Hilde begreep goed wat er moest gebeuren en scoorde even snel 6 puntjes waardoor we deze periode eindigden met toch nog 1 punt voorsprong. Stand: 57-58.
Dit ging niet helemaal goed natuurlijk. Julia moest dan ook alles uit de kast trekken om ons beter te laten spelen. We hadden het al gauw gehad met de zone, dus gingen we weer braaf pressen. Leonie B. en Lieke namen in de tweede minuut allebei een afstandschot. Hoppa weer 4 punten erbij! In de vijfde minuut hadden we een voorsprong van 5 punten. Dit mochten we echt niet meer weggeven! Toch had dit veel meer moeten zijn. We verloren heel wat duels. Als je het duels kunt noemen… Zelfs al staan we helemaal vrij onder het bord krijgen wij het voor elkaar om mis te schieten. Op papier is het niet zo moeilijk. Gewoon tegen dat hoekje aangooien en dan moet het goed komen. The Jump had dit wel begrepen en kwam terug tot 2 punten. The Jump nam vervolgens een time-out. Voor Julia de kans om een klein preekje te geven. Zie de bal, schiet die ballen erin, zet screens, ga hard omhoog, let op de back-screen enz. enz. Ze kreeg het voor elkaar om dit in één minuut over te brengen en wilde ons alweer het veld insturen, maar The Jump had nog een time-out genomen. Julia was uitgepraat dus toen hebben we maar even gekletst over het weer, grapje! The Jump nam de time-out om uit te rusten aangezien zij maar met 7 man speelden. Iedereen was inmiddels uitgepuft en kon weer aan de slag. Het stond 69-71 en er was nog drie minuten te spelen. En deze drie minuten waren behoorlijk slecht. Alles wat mis kon gaan, ging in deze drie minuten totaal mis. Onnodige fouten, rare ballen, slecht schot, rebound enz. The Jump had wat meer geluk en scoorde er op los. Ze hadden inmiddels een voorsprong genomen van vier (!!!) punten. En ondanks dat de Olijke Tweeling nog wat terug probeerde te doen met hun vrije worpen, was de wedstrijd gespeeld. Eindstand: 77-76. Zo zonde!

Scores
Leonie R. 6 punten, Rianne 0, Leonie B. 5 punten, Esther B. 9 punten, Esther M. 7 punten, Lieke 10 punten, Hilde 17 punten, Jolien 16 punten, Manon 6 punten en Petra niet veel
Vrije worpen: 15 uit 26

A.s. vrijdag spelen we om 9 uur uit in Bunschoten onze laatste wedstrijd van het seizoen. Dus mocht je ons nog een keer willen zien schitteren, weet je waar je naar toe moet.