Na een maandje rust ontwaakten we uit onze herfstslaap. Vrijdag 19 oktober moesten we aan de bak tegen Rowic uit Dordrecht. Kijken of we het na een maandje nog steeds kunnen. De vorige wedstrijden zijn verloren gegaan met één en twee punten, dus we hadden voldoende motivatie om nu een keer keihard te winnen. Rowic heeft zijn wedstrijden gewonnen met ongeveer 15 punten. Wij verloren steeds met één of twee punten dus het was echt zaak om te knallen. De winst zit erin, maar dan moet er wel wat gedaan worden.

Omdat het vakantie was, waren er geen trainingen. Maar deze wedstrijd werd opeens ingepland dus heeft Julia geregeld dat we toch konden trainen. Woensdag hadden we een uurtje de tijd om ons voor te bereiden. Alle spelletjes werden nog eens doorgenomen en we hebben hard gewerkt aan onze verdedigingskills.
Na een hele hoop geregel konden we vrijdag dan toch op pad. Zo waren er wat probleempjes met de auto’s, maar gelukkig kwamen daar de oplossingen in de vorm van: het busje (jaja), de vader van Gerlinde en Sebastiaan (de echte!). Charlotte en Manon konden niet meespelen, maar gelukkig wilden Hilde en Jolien Oudshoorn meedoen. Julia kon ook niet mee, maar ondergetekende neemt haar coach te veel als voorbeeld (lees: blessureleed) dus dat was opgelost. En Leonie B. bleek vrijdag ook nog eens ziek te zijn. Nou die moet behoorlijk ziek zijn als zij niet meegaat. Het was maar goed dat Julia de gezusters Oudshoorn had geregeld. Uiteindelijk kwam alles dan toch nog goed (maar vraag niet hoe).
Om 17:55 vertrokken we richting Hardinxveen Giessendam en geloof het of niet maar ook dit was vooraf een gepuzzel. We spelen tegen een team uit Dordrecht dus dan zullen we daar wel moeten spelen. Maar op het internet stond iets anders. Door de scherpte van Esther werd er een kort onderzoekje gedaan door Julia en het bleek dat we toch naar Hardinxveen Giessendam. En toen dachten we het eindelijk te weten, maar toen bleek dat het Hardinxveld Giessendam was. Snapt u het nog? We gingen in ieder geval op weg naar het juiste dorpje dat begint met een H. Esther ging zelf vanuit school naar dat dorpje met een H. Terwijl wij in drie verschillende files hebben gestaan, belandde Esther al in de juiste sporthal. Een halfuur later was de rest er ook (19:30). De meiden moesten snel om gaan kleden en keihard gaan inlopen.
Natuurlijk is er weer een hoop gebeurd in het busje. Zo had Lieke trek en at een salade. Dit was een tonijnsalade en de geur hangt nog steeds in het busje. En natuurlijk moest er ook gezongen worden. Dit keer op de Spice Girls – Wannabe. Sebas kon er zichtbaar van genieten. In het busje werd er al een paar keer gezegd dat we nu eens moesten gaan winnen. Lieke had een leuke tegenprestatie hiervoor: ‘’Als we winnen, hangen we een beha uit het raam van het busje!’’ Reken er maar op dat wij wilden winnen!

En dan nu weer even back to business. Startende vijf: Leonie, Rianne, Liza, Esther en Lieke. Binnen 30 seconde had Esther al twee fouten te pakken! Esther is ook al zo’n iemand die te veel naar haar coach kijkt. Gelukkig wist mevrouw zelf ook hoe ze ervoor stond en verdedigde de rest van de wedstrijd keurig zonder fouten (nou ja… er zijn geen fouten gefloten). We begonnen sterk! Lieke opende de score en ook Leonie was goed wakker. Leonie liet meteen zien wat haar specialiteit is. Toen ook Liza nog eens zes punten kon scoren (kwam door de citroen die ze van te voren at. Of was het nou een mandarijn? ) vond Rowic het tijd voor een time-out. Het stond inmiddels 8-12. Rowic drong te makkelijk door in onze bucket dus we moesten meer helpside geven. Er werd heel lief geluisterd en we stonden al iets beter helpside. De gevaarlijkste speelster van Rowic was #6. Ze speelden steeds hetzelfde spelletje waarbij zij steeds onder bord vrij kwam te staan. Gerlinde kreeg de taak om bij haar te blijven en geen ruimte te geven. Zo gezegd, zo gedaan. Jolien had inmiddels ook haar opwachting gemaakt en dribbelde langs alles en iedereen om haar punten te maken. Stand: 21-19.
Er werd in een hoog tempo gespeeld waardoor er veel scores vielen. Wij entertainen onze toeschouwers wel hoor. De tweede periode stonden we nog beter helpside en zo kwam Rowic niet in onze bucket. De aanval verliep helaas een stuk moeizamer. In eerste instantie werden de spelletjes goed gespeeld, maar daarna… De bal ging er niet in… Alleen Hilde (die andere engel uit Kattuk Zee) kreeg de bal erin. Heel opvallend deze wedstrijd waren onze vrije worpen. Niet omdat ze nu eindelijk erin gingen, maar om de manier waarop de ballen terugkwamen. ALLE ballen stuiterden op dezelfde manier terug. Ondanks dat we veel hebben getraind op onze vrije worpen, lukte het nog steeds niet. Of staat de basket in Cleijn Duin gewoon wat verder weg? We scoorden zes minuten lang niet en het leek erop dat dit zeven minuten zouden worden. Maar daar was Gerlinde die in de buzzer een driepunter inschoot. Dit zorgde ervoor dat de achterstand nog verdraaglijk was. Ruststand: 31-25.

Rowic scoorde alleen door naar binnen te gaan dus daar kwam de vraag of we niet beter in de zone konden gaan verdedigen. Het team stond hier volledig achter, toch werd de mening van Julia gevraagd. De sheet werd even gecontroleerd en hier stond op dat Esther pas één fout had. Wij hebben toch echt iets anders gezien en gehoord, maar wie zijn wij om hierover te gaan zeuren. Met nog twee en half minuut te spelen werd er ingelopen. Misschien is het handig om hier de volgende keer wat eerder mee te beginnen…

Na de pauze hadden we nog steeds zin om te winnen. Helaas ging het in de aanval nog steeds niet goed. Er werden hele rare passes gegeven en de spelletjes werden gewoon niet gespeeld. Esther kon haarzelf door drie man heen wurmen om te kunnen scoren, zodat we toch nog bij konden blijven. Na een tijdje stonden we 14 punten achter. Dit kwam vooral omdat wij niet scoorden. De ballen wilden er niet in en opeens gingen we schieten. Het schot viel niet en dat wisten we al, dus waarom doen we het dan toch? Het kwartje viel (had liever dat het schot viel…) en de (nood) schoten werden vermeden. Stand: 47-37.
Iedereen werd weer bij de les geroepen, want we konden veel beter! In de vierde periode verdedigden we echt goed. Met name Rianne bloeide hierin op. Op de kop werden er veel ballen onderschept en inside kwam niemand erdoor. Het schot van Rowic viel ook niet dus hier konden we van profiteren. Voor de verandering scoorden we een paar punten. Met name door onze fastbreaks bleef de achterstand beperkt. We eindigden de wedstrijd redelijk en konden onze tassen pak en op weg naar Katwijk (met tussenstops in Rijnsburg en Valkenburg voor onze prinsesjes op de erwt, Leonie en Esther). Eindstand: 59-47.

Volgende week zaterdag spelen we tegen Flax Field Fighter 1 in Hendrik Ido Ambacht. Weer een dorp dat begint met een H… De winst zit er weer in en nu gaan we die ook pakken!! Dat is in ieder geval het plan.

Scores
Leonie 12 punten, Lieke 4 punten, Esther 6 punten, Liza 13 punten, Gerlinde 9 punten, Rianne 0, Jolien 6 punten en Hilde 1 punt.
Vrije worpen: 4 uit 18