Hoor de wind waait door de bomen. De zak van sinterklaas. Daar wordt op de deur geklopt (hard geklopt, deur kapot). Zie ginds komt de stoomboot. Sinterklaas kapoentje. Zwarte piet ging uit fietsen. Dag sinterklaasje. Zie de maan schijnt door de bomen. Zoals u kunt lezen zijn wij helemaal in kerstsferen. Vorige week waren we een weekje vrij en dat kwam heel goed uit, want dan konden we naar de intocht van de goed heilig man. We zijn pas 18, 19, 20 en 23 jaren jong! Vrijdag 23 november moest de knop echter om. Van kerstsfeer naar strijdlust.
Op een vrijdag spelen heeft voordelen, maar ook nadelen. Een nadeel is dat we niet die middag (onze enige training) kunnen trainen. Nouja dat kan natuurlijk wel, maar omdat wij al wat op leeftijd zijn en snel au hebben, sloegen we de training over. Een heel groot voordeel is natuurlijk dat Julia kan coachen. Zelf vond ze het een ‘jeej’ waard, maar wij vonden het een ‘big jeej’ waard. Haar tweede wedstrijd al dit seizoen. Voor Julia dan ook fijn dat ze zelf kon zien wat (vrij weinig natuurlijk…) er mis ging tijdens een wedstrijd . Het schijnt dat de verslagen van dit team namelijk niet veel zinnige informatie bevatten. Nog een even een kleine opmerking voordat u de rest van dit boekwerk gaat lezen: Juul, je komt erg vaak aan bod in dit verslag maar dat mag ook wel.

Vrijdagavond werd de moed bij elkaar gesprokkeld en werd er omgekleed. Toen vijf minuten voor tijd ons uni-meisje Lieke arriveerde was het tijd om te beginnen. Ons uni-meisje zorgt wel vaker voor problemen bijvoorbeeld vorige week vrijdag. Lieke heeft toen een heel verhaal verteld over de universiteit en dat zorgde ervoor dat een groot deel van het team te laat kwam op de training. Julia is goed bestand tegen smoesjes en waarschuwde ons. Maar zoals je kunt lezen is de waarschuwing niet duidelijk geweest voor Lieke, want vrijdag was ze weer te laat. Ik help je graag Juul. En nee Liek, dit heet heus geen klikken.
‘’5 voor half 9 omgekleed in de zaal, meiden!’’ Dat stond duidelijk in de mail en daar luisterden we een soort van naar. Liza deed dit keer niet mee. In de zaal aangekomen werd ons verteld dat Rowic te laat zou komen. Dit gebeurd wel heel vaak in deze competitie. De beheerder natuurlijk in de stress, maar wij vonden het wel fijn. Konden we nog een beetje wakker worden (om 20:45???).

Julia had er net een training op zitten en kwam net op tijd aangesprint (zonder te sprinten). Er werd ons verteld wat we moesten doen (drie keer raden wat, euhh… winnen) en dat zouden we ook echt gaan doen. Startende vijf: Gerlinde, Leonie R., Lieke, Esther en Leonie B. En oh wat verloren we de tip-off ruim. Rowic sloeg de bal keihard weg en het eerste statement was gemaakt. In de derde minuut was daar Leonie R. (moet altijd eerst even haar haar goed doen, voordat ze kan gaan verdedigen) die de eerste punten maakten, maar Rowic had er al twee in liggen. En wat denk je… gooit Rowic er ook nog een drietje in. Die nummer 9 moesten we dus goed in de gaten houden. Één nummer onthouden moet nog wel lukken op onze leeftijd. Onze coach vond het wel tijd worden voor een time-out en bij de stand van 2-9 kan ik dat best begrijpen. Geen idee wat er gezegd werd, maar het was vast boeiend… Máán-non kwam erg sterk het veld in en scoorde gewoon maar even zes puntjes achter elkaar. Wel eruug handig, want de achterstand van vijf punten slonk naar één punt. Bammer de bam bam. We speelden redelijk, maar het kon nog veel beter. Een boost om door te zetten was ons publiek (inclusief ome Piet) dat/die/wat gelukkig weer in grote getale aanwezig was. Stand: 15-16. Cliché: er kon nog van alles gebeuren.
En dan de twee periode… de periodestand zegt genoeg: 8-31. We hebben het deze periode keihard verknald. We speelden erg slordig en gaven hele rare passes. Aan de kant zag je een coach zitten met haar handen in het haar. Onze guards werden erg goed verdedigd door Rowic en konden er gewoon niet langs. De centers liepen niet goed vrij en de forwards konden niet inside. We waren zelf (la coach natuurlijk wel) niet in staat om een oplossing te bedenken. Ruststand: 23-47.

Dat is natuurlijk niet al te best en vooral onnodig. De sfeer daalde dan ook naar een dieptepunt, maar daar hebben we dan onze coach die zegt dat alleen zij mag zeiken. En dat doet ze eigenlijk nooit, dus het werd langzamerhand weer wat gezelliger. En meneer Van der Boon sprak ons ook bemoedigend toe: ‘’Jullie staan dik voor!’’
We konden gerust stellen dat winst er niet meer in zat, maar dat betekende niet dat we zomaar zouden opgeven. In de tweede helft moesten we ons herpakken en er weer voor strijden. En… we moesten van la coach harder gaan spelen. Ze zei het met andere woorden, maar het komt op hetzelfde neer. En dit is op het lijf van Charlotte geschreven. Het bewijs leverde ze dan ook deze wedstrijd: drie fouten in vijf minuten tijd.

In de derde periode kwam Esther zelf met een oplossing om langs de verdediging van Rowic langs te komen: ‘’Ik ga er straks gewoon keihard langs!’’ en dat deed ze ook. Ze maakte er maar meteen een lay-up van en zo klaarde de lucht voor mevrouw. Rianne had last van haar schouder, maar had ook na de rust het licht gezien. Bammer de bam bam. Rowic bleef ook gewoon basketballen, maar we konden nu tenminste tegengas geven. Leonie B. had erg veel moeite met duiken, terwijl dit toch echt een talent van de hele familie is. En ze werd meteen gestraft, want de volgende dag was het door de pijn heel moeilijk om vriendelijk te lachen naar de klanten in de Blokker. Stand: 64-38.
Nog één kwart en dan konden we naar bed. Julia heeft weken niet kunnen gillen, behalve tijdens de trainingen en dit heeft ze deze wedstrijd dan ook ingehaald. De ‘’Kom aan, meiden’’, ‘’Niet praten met het publiek!’’, ‘’Hahahahaha’’, ‘’Goede fout’’, ‘’Naar beneden rossen’’ en ‘’Ga er HARD langs’’ -s vlogen over het veld. De familie Van den Burg had het wel heel makkelijk dit weekend. Ju18-1 speelde namelijk naast ons. Ik vraag me af of ze de score van Gerlinde in de vierde kwart wel hebben meegemaakt. Even een quizvraag: wie (welk nummer) scoorde het eerste drietje van Rowic deze wedstrijd? Inderdaad dat was nummer 9. Nou wij waren dit nummer wel vergeten en dat is best knap aangezien ze vier driepunters er in gooide deze wedstrijd. Niemand van ons bedacht het geniale idee om haar niet te laten schieten. Meteen een leermoment voor de rest van het seizoen. Halverwege vroegen Julia en Leonie R. zich af of dit al de vierde periode was. Het was erg gezellig op de bank waardoor je dingen begon te vergeten. De prachtige acties in het veld werden soms ook niet opgemerkt. De intentie was er wel, maar mevrouw de coach werd erg afgeleid. Lieke (na een actie: broek omlaag trekken) maakte gebruik van de linkerkant van het veld en vond de ruimte. Kun je ook best een leermoment noemen, aangezien wij die kant van het veld vaak vergeten. We zijn al bijna aan het eind van dit verslag en ik heb nog geen woord gesproken over de scheidsrechters (Thomas N. en Birgitte N.). Dat is een goed teken! Ze floten goed en consequent en zorgden er mede voor dat het een sportieve wedstrijd was. Eindstand: 50-83

De tweede helft hebben we maar met negen punten verloren, dus dat laat wel zien dat we heus wel kunnen basketballen. ‘’Ik heb erg gelachen om jullie grapjes’’ en we hebben ook nog eens humor.

Scores
Leonie R. 15 punten, Lieke 2 punten, Manon 11 punten, Charlotte 2 punten, Esther 8 punten, Leonie B. 0, Gerlinde 2 punten, Rianne 0 en Petra 10 punten
Vrije worpen: 6 uit 14

‘’Oh, wil je even tegen de rest van het team zeggen dat morgen mijn laatste wedstrijd is?’’ Zaterdag waren we dan ook niet allemaal aanwezig bij de afscheidswedstrijd van Julia. Het is zwaar vul zelf maar in dat Julia moet stoppen met topbasketbal ook al heeft het misschien een piep, piep, piep, piep klein voordeeltje voor ons. Anja sprak hierover en als je wil weten wat, had je er maar bij moeten zijn.
Het was toch het weekend van Julia, dus dan ook maar meteen een goede foto. De gezichten van Gerlinde en Liza moeten er alleen wel bij worden gedacht.

Aanstaande woensdag spelen we onze volgende wedstrijd tegen Hurricanes in Spijkenisse. We hebben een coach en gaan weer vol voor de winst.