Nee, van uitstel komt zeker geen afstel! Hoewel het verslag lang op zich heeft moeten wachten (och, het is maar een weekje…) hier dan het stuk over ons fantastische team meisjes U14-1.
Wat een seizoen was het toch! Tijdens de eerste trainingen in september bekroop me een niet zo’n prettige gevoel van: “Jeetje, kan ik me met dit zooitje ongeregeld ooit nog plaatsen voor het NK? Überhaupt, kan ik hier ooit Rayon-kampioen mee worden???”. Nee, meiden het is niet om jullie naar beneden te halen, het was slecht een reële gedachte die door me heen ging 😉
Maar goed, zo’n gevoel heb ik wel vaker begin van het jaar en het zal niet de eerste keer zijn dat we dan toch nog kampioen zijn geworden…

Het team
Onze eindselectie bestaat/bestond uit maar liefst 15 speelsters. Tussen deze groep speelsters zitten slechts 3 laatste jaars speelsters. Een erg jong team dus nog! Van vorig jaar bleven alleen Naomi en Dianne over. Naomi die vorig seizoen al niet af te stoppen bleek, was dit jaar van onschatbare waarde voor het team. Naomi had het zwaar, want ze was zo belangrijk binnen de lijnen dat wij haar gewoonweg soms niet konden wisselen….
Dianne mocht vorig seizoen vooral de bank warm houden en zo nu en dan wat minuutjes binnen de lijnen maken. Maar Dianne gaf niet op. Hard blijven werken op de training, niet opgeven en haar moment afwachten. Nou zodra die ‘oudjes’ uit ons team verdwenen waren, pakte Dianne haar moment. Elke wedstrijd stond ze in de basis en speelde ze zo nu en dan werkelijk fantastische wedstrijden. Ouders van het vorige seizoen keken dan ook verbaasd op: “Is dat de Dianne van vorig jaar??” Zo, die is goed geworden!” 🙂
Verder konden Ilse, Rosalie en Simone vorig seizoen al wat minuten maken bij het kampioensteam. De 3 meiden hebben hele verschillende kwaliteiten waardoor zij zich erg belangrijk maakten voor ons team dit jaar. Zo was Ilse voor vele tegenstanders ongrijpbaar in onze aanval, was Rosalie de aanjager in de verdediging en was Simone o.a. onze specialist in het pakken van ‘charges’ (je moet het maar durven!). Drie toppers, die meer dan terecht zijn gekozen in de selectie van het Nederlands Team voor hun leeftijd.
Rosie trainde vorig jaar al mee en zou dit seizoen als vaste bankspeelster ook minuten gaan maken voor het team. Rosie trainde hard, maar kwam net even tekort om vast in 1 team te spelen. In U16-2 heeft ze echter extra kunnen werken aan haar ‘tekortkomingen’ waardoor ze sneller kon aanhaken tot het niveau wat nodig was. Rosie gaf niet op en bleek een nuttige speelster tijdens het NK te zijn.
Annette en Moniek maakten ook deel uit van het vaste team dit jaar. Helaas was Annette vaker geblesseerd dan dat ze speelde…. hopelijk is ze volgend seizoen vaker te bewonderen binnen de lijnen, want talent dat heeft ze wel! Moniek is erg relaxed, soms te (?). Gedurende het seizoen wist ze steeds meer afstand te doen van haar onzekerheid en begon ze ook wat feller te spelen. Moniek heeft een goede ontwikkeling doorgemaakt en hopelijk kunnen we daar aankomend seizoen echt de vruchten van gaan plukken.
Van binnen het bolwerk kwamen verder nog Noortje en Mia over om hun geluk te beproeven. Criminelen, wat heeft Mia een energie!! Als een ongeleid projectiel vloog zij de eerste maanden over het veld, maar langzaam aan kregen Sonja en ik gelukkig steeds meer structuur in haar spel. Voor de kenners >> hou haar in de gaten!
Noortje was bij MSV gewend om zonder al teveel problemen de bal op de guard-positie op te brengen. In de wedstrijden van STOL-Grasshoppers gaat het er echter net even wat harder en feller aan toe. Het was even wennen voor Noortje, maar aan het einde van het seizoen was ze toch mooi uitgegroeid tot een zeer waardevolle speelster voor het team. Hopelijk volgend seizoen ook een blessure-vrij jaar voor Noor!
De invalplaatsen werden verder opgevuld door Karlijn, Ilja, Eline, Anouk en Britt. Ook deze vier meiden hebben een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Ook van deze 5 meiden gaan we nog veel plezier beleven in de toekomst!

Het NK
Hard voor gewerkt en dan beloond worden met een NK. Voor sommigen was het voor het eerst in hun jonge leven dat ze in een Rayon-finale speelden, laat staan op het NK! Andere speelsters zullen er misschien wel nooit staan….
Van de tegenstanders wisten we vrij weinig tot niets. Van de 4 overige Rayon-kampioenen schatten we vooral Probuild Lions al vrij snel in als favoriet voor de titel. Dit lieten we de meiden echter niet weten, die moesten vooral hun eigen spel blijven spelen zonder zich bezig te houden met enige speculaties.
Het NK mochten we starten, tegen jawel, Probuild Lions. Het werd een wedstrijd waarbij we toch vaak achter de feiten aanliepen ook al deden de kwartstanden anders vermoeden. Het werd een vermoeiende strijd waarbij we uiteindelijk met slechts 6 punten wisten te verliezen. Niet slecht!
De tweede wedstrijd speelden we tegen HSV Haren. Een tegenstander waar vooral onze bank hun minuten konden maken. HSV Haren werd zonder al teveel moeite met lege handen achtergelaten.
Op de tweede dag mochten we beginnen tegen Black Eagles, een team dat we vooraf als outsider hadden betiteld. Maar ook dit team bleek ons niet aan wankelen te krijgen vooral door het enorm sterke spel van Dianne, geholpen door Naomi. Verder was het echt genieten om ons team te zien spelen. Veel druk in de aanval gevolgd door het jagen in de verdediging. Via steals en snelle omschakeling werden er soms prachtige aanvallen afgerond. Wauw, wat een genot om te zien!
De laatste wedstrijd was tegen Eurosped Twente. De uitgestippelde tactiek door Sonja en mij bleek erg goed te werken. De frustratie spatte er bij de tegenstander van alle kanten vanaf. Vrij eenvoudig werd Eurosped naar de 3e plek verwezen.
En dan plaats je je met dit jonge team voor de finale tegen Probuild Lions. Een toetje op een prachtig, leerzaam jaar! Probuild Lions ging de finale in als torenhoge favoriet en het was onze taak om te knokken voor een acceptabel resultaat en misschien wel een stunt?!
In het team van Probuild Lions loopt echter net even wat meer ervaring met namen als Femke Slim en Denise Bloemkolk. Ook fysiek gezien hebben de meiden van Probuild net even wat meer te bieden dan onze meiden. Maar dat maakt ons natuurlijk niet kansloos.
Hoewel we met 12 speelsters op het sheet stonden, zijn niet alle meiden in staat om het niveau van Probuild Lions te evenaren. Een smalle roulatie was dan ook het gevolg. Een hele wedstrijd pressen zat er dan ook niet in, want dan zouden we alleen maar onze belangrijkste speelsters uitputten.
Half veld dus, met druk op de bal en een goede helpside defense. Althans, dat was de opdracht. Het liep even heel anders….. de defense sloot niet en daar maakte Probuild Lions gretig gebruik van. In de rust stonden we dan ook al dik achter met 24 punten.
Opgeven komt niet voor in ons woordenboek, dus ook de tweede helft gingen we vol de strijd in. De tweede helft konden we wel bij blijven, maar helaas konden we niet dichterbij komen. We verliezen de tweede helft met slechts 2 puntjes…
Maar niet getreurd, we mogen trots zijn op de mooie zilveren medaille! Daar waar Probuild Lions haar belangrijkste speelsters ziet overgaan naar MU16, moeten wij dan weliswaar afscheid nemen van Dianne, Naomi en Rosie maar hebben we meer dan genoeg talent over voor volgend seizoen.

Meiden ik heb van jullie genoten dit jaar!
Sonja en Karin, zonder jullie hadden we het niet zo ver geschopt…….

Afsluiting
Na de wedstrijd stond er een heerlijke maaltijd in Cleijn Duin klaar voor de meiden + ouders + broertjes en zusjes. En na het eten (o ja, er werd ook nog gevoetbald) werd de muziek harder gedraaid en konden onze meiden hun verzoeknummers aanvragen bij DJ Piet-Hein. Zelfs onze Ariea van Wijk liet zien nog losjes in de heupen te zijn. Onder het nummer “I’m sexy and I know it” gaf ze een ware show weg. Het schijnt dat er filmpjes van op Youtube circuleren…
De meiden probeerden nog even een dance-battle te organiseren met mij, maar ik weet waar mijn kwaliteiten liggen > niet in het dansen! Dus dat heb ik maar aan me voorbij laten gaan 😉
Het was nog lang onrustig in Katwijk…….

Bij deze wil ik als laatste onze trouwe aanhangers bedanken voor hun ‘inzet’ tijdens onze wedstrijden. Hopelijk zien we jullie volgend seizoen weer terug. En mevr. Van Wijk en mevr. Van Duijn, wees gerust, voor jullie het weten is de zomervakantie voorbij en zien jullie mij weer 😉 Ook jullie kunnen volgend jaar echt niet gemist worden.

Een fijne vakantie allemaal!

Talia Versteeg